Eserlere Göre Listeleme

L. Ostrover bir Rus işçisidir. O bu kitabın dizelerinde kendi sınıf tarihini biçimlendirmektedir. Ostrover'in yaşam hikâyelerini kaleme aldığı dört Fırtına Kuşu, Rus işçi sınıfı ile başlayan ve dönemimiz tarihine yeni bir yön verecek olan şiddetli fırtınanın habercileridir. Kitapta birbirlerine bağlanan dört anlatı, fırtına kuşlarının sürdürdüğü devrimci mücadeleler kapsamında elde ettikleri başarı, kazanım ve zaferleri ve aynı zamanda katlanmak durumunda kaldıkları ve yaşadıkları acı yenilgileri de yansıtmaktadır. Kitap bizi 19. yüzyılın 70'li ve 80'li yıllarına, Çarlık hükümdarlığının karanlık dönemlerine taşımaktadır. Kapitalizm, Rusya'da toprağa bağımlılık üzerine kurulu ilkel kölelik koşullarının tasfiyesi ve hızla çözülmesiyle birlikte bir gelişim evresi yaşadı. V.İ. Lenin buna ilişkin olarak şunları yazmıştır: "Orağın ve dövenin Rusyası hızla sabanın ve harman makinesinin, buhar değirmeninin ve buharlı dokuma tezgâhının Rusyası'na dönüşmeye başladı." Bu gelişim dolaysız olarak işçi sınıfının ortaya çıkışını ve işçi hareketinin gelişimini de bağrında taşıdı. 'Önümüzde, bütün gücüyle düşman kalesi duruyor ve üzerimize yağdırdığı kurşun ve gülleleriyle en iyi savaşçılarımızı vuruyor. Bu kaleyi ele geçirmek zorundayız ve bu kaleyi, eğer uyanan proletaryanın tüm güçlerini Rus devrimci güçleri ile ortak bir partide, Rusya'da diri ve dürüst olan her şeyin çekim merkezi olan bir partide birleştirebilme yeteneğini sergileyebilirsek, bu kaleyi ele geçiririz. Sadece o zaman Rus devrimci işçisi Pyotr Alekseyev'in kehaneti hayat bulur, ete kemiğe bürünür: Emekçi halk adaleli kollarını kaldıracak ve süngülerin yardımı ile korunan despotizmin boyunduruğu tuz buz olacaktır.' (LENİN) İşçi yazar L. Ostrover'in bu kitapta tanıttığı Alekseyev, Çarlık Rusyası'nda büyüyüp, gelişen Ekim Devrimi'nin ön habercisi 'Fırtına Kuşları'ndan birisidir. (Tanıtım Bülteninden)

New York’un sessiz sakin kasabası White River’da bir keskin nişancı dehşet saçıyor ve öldürülen polisin telefonuna bir uyarı mesajı geliyor. Kimsenin kimseye güvenmediği soruşturmaya danışmanlık yapması için çağrılan Gurney'in ise elinde gizemli bir nottan başka bir şey yok. Bir parktaki oyun alanında ayak tabanlarına üç farklı harf dağlanmış iki cesedin bulunmasıyla işler daha da karmaşık bir hal alırken yetkililerin resmi açıklamalarıyla ters düşen Gurney, kasabayı labirent gibi sarmış olaylar silsilesini tek başına çözmeye kararlı. Yaklaşmakta olan fırtına herkesi yakmadan cevaplaması gereken bir soru var: Bu akıldışı bulmacada gözden kaçırdığı şey ne?

… başkalarının yaşaması için kendini feda etme içgüdüsü, bence insandaki gizemlerin en büyüğü. Cesaret ise hiç bir zaman geçerliliğini yitirmeyen bir duygu ve ben bunun en iyi örneğini Deutschland olayında gördüm. Tarihin en büyük savaşının orta yerinde, çatışan taraflardan kişiler, bir avuç insanı insanlığın en eski ve en amansız düşmanının, denizin elinden kurtarabilmek amacıyla, her türlü tehlikeyi göze alarak, hayatlarını ortaya koyarak bir süre için bir araya geldiler. Savaşın o trajik amaçsızlığını boşluğunu böylesine güzel biçimde ortaya koyabilen bir başka olay yaşamadım ve hiç bir zaman da insan olduğumdan böylesine gurur duymadım...

Ağustos 1907’de İstanbul’a gelen İspanyol gezgin, bir yıla kalmadan değişim rüzgârlarına; ardından da savaş fırtınasına tutularak tarihe karışacak bir dünyaya adım attığını bilmiyordu. Ancak ülkesinin önde gelen siyasetçilerinden de olan bu büyük edebiyatçı, çok az gezginin farkına vardığı bir gerçeği kendi kendine keşfetmişti: Avrupa’da Türklerle ilgili anlatılanlar doğru değildi! Türkler ne acımasız birer zalim, ne Hıristiyan düşmanıydı! Avrupalıların Türk imgesi, klişeleşmiş bir kurgudan ibaretti. Avrupa’nın iki ucunda, çöküşe giden iki imparatorluğun nasıl benzeştiğini gören Ibañez, belki de bu keşfi sayesinde, günümüzde bile çarpıcılığını koruyan tespitlerini kaleme almıştı… Vicente Blasco Ibañez (1867-1928) İspanya’nın önemli liman kentlerinden Valencia’da doğdu. Çöküşe direnmeye çalışan bir zamanların görkemli İspanyol İmparatorluğu’nda bir yandan hukuk eğitimi alırken, bir yandan da edebiyat ve siyasetle ilgilenmeye başladı. Romanları ve cumhuriyetçi fikirleri savunduğu La Bandera Federal dergisi ile Valencia’da büyük bir etki yarattı. 1898’de milletvekili seçildi ve Blascoculuk denen siyasi akımla yöreye damgasını vurdu. Valencia onun ardından da meclise hep cumhuriyetçi milletvekilleri yolladı. 1907’de siyaseti bırakarak yazmak üzere uzun bir yolculuğa çıktı. Vichy’den İstanbul’a uzanan seyahatinin notlarını önce tefrika olarak yayımladı, daha sonra Oriente adıyla kitaplaştırdı. 1908’de Güney Amerika’ya gitti, Arjantin’de koloni kurma girişimleri hüsranla sonuçlanınca Avrupa’ya döndü. 1916’da ona dünya çapında ün getiren Mahşerin Dört Atlısı romanını yayımladı, kitap ABD’de sinemaya uyarlandı. 1928’de, düşlerini kurduğu II. İspanyol Cumhuriyeti’nin kurulmasından üç yıl önce öldü. Geride 35’i aşkın kitap bıraktı.