Eserlere Göre Listeleme

AV Bir cadı ile hortlak. Biri kanlı canlı, diğeri ölü. Fifer ve Schuyler’ın ilişkisi sıradışı sayılırdı. Bazıları mutlu bir sonla bitmeyeceğini bile iddia edebilirdi. Fakat birbirlerinden ne kadar uzak kalmaya çalışsalar da, bir şeyler tekrar bir araya gelmelerine sebep oluyordu. Derken aralarına, birbirlerine karşı duydukları çekimden daha güçlü bir şey girdi: Anglia’nın en güçlü adamı Blackwell, Schuyler’a bir görev verdi. Sahibini yenilmez kılan efsanevi bir kılıç, Anglia’da bir yerde saklı duruyordu ve Schuyler’ın onu bulması gerekiyordu. Bu sırada Fifer, Harrow’da büyü çalışıyordu ama bir yandan kalbini kaptırdığı kişi için endişelenmeden edemiyordu. Schuyler haftalardır kayıptı ve Fifer, onu bulabilecek ya da bulmak isteyecek kadar umursayacak tek kişiydi. ŞİFACI Anglia’nın en yetenekli ve genç şifacılarından John Raleigh, kendi kırık kalbi dışında her hastalığı tedavi edebilirdi. Annesi ve kız kardeşi büyü yaptıkları için yakıldığından beri John, gecelerini kâbuslarda boğularak, günlerini ise melankoli içinde geçiriyordu. Ta ki, hiçbir şifacının tedavi edemediği gizemli bir hastalığın pençesine düşmüş, krallığın en güçlü büyücüsü Nicholas Perevil’in yanına çağırılana dek. John bunun sıradan bir hastalık olmadığını hemen anlamıştı. Nicholas tehlikeli bir lanet yüzünden gittikçe kötüleşiyordu ve tedavisi için buldukları tek ipucu bir isimdi: Elizabeth Grey. Bu kız kimdi ve böylesine karanlık bir büyüye nasıl bulaşmıştı? Ölüm döşeğindeki kızı sarayın hapishanesinden kurtarıp getirdiklerinde, John aklındaki tüm soruları bir kenara koyarak Elizabeth ve Nicholas’ı kurtarmaya çalışacaktı. Belki de bu sırada kalbini de kurtarabilirdi.

Avalon’un Sisleri, Hıristiyanlığın yayılış dönemindeki Britanya’yı, Kral Arthur’u var eden, onu koruyan ve ona büyük Britanya tacını giydiren güçleri ve onların kendi aralarındaki mücadeleleri anlatıyor. Marion Zimmer Bradley, kitapta, pekçok çağdaşı ve öncülü gibi kendine çıkış noktası olarak Malory’nin Le Mort D’Arthur’unu alır. Hikaye aynı eksen üzerinde yürüse de Malory ve çağdaşlarında gördüğümüzden farklı bir durumla karşı karşıyayızdır. Hikaye bize Arthur’un eşi Kraliçe Guinevere (kitapta Gwenhwyfar adıyla anılmaktadır), Arthur’un annesi Igraine, Gölün Hanımefendisi Viviane, Avalon’un Yüce Prensesi şimdiye dek hemen hemen bütün eserlerde güçlü olduğu kadar kötü olarak da tasvir edilen Arthur’un kız kardeşi, ezeli düşmanı ve oğlu Mordred’in annesi, seven, üzülen, acı çeken, mutlu olan, nefret eden kadınların gözünden anlatılmaktadır. Romanın ekseninde, eski Kelt topluluklarının Ana Tanrıça inanışları ile Hıristiyanlığın dinsel ve kültürel karşıtlıkları yer alırken, aynı zamanda Camelot’un kadınlarının bakış açılarından bir tarihsel dönem sorgulanıyor.

Ghwenhwyfar'ın bir oyunuyla ihtiyar Kral Uriens ile evlenmek zorunda kalan Morgaine, orada geçirdiği zamanı Avalon rahibesine özgü melekelerini tekrar kazanmak ve kraliçesi olduğu Kuzey Galler topraklarında Tanrıça'nın hakimiyetini sağlamlaştırmak için kullanır. Bir taraftan da Avalon'a ihanet eden Arthur'u tahttan indirmeyi planlamaktadır. Habis ruhlu oğlu Mordred ise gözünü hırs bürümüş teyzesi Morgause'un akıl hocalığında Arthur'un çevresini entrikalarıyla örmüş, bir başka ihanete hazırlanmaktadır. Camelot'ın pırıltılı günleri sona ermiş, Yuvarlak Masa Şövalyeleri Kutsal Kase'yi aramak için dört bir yana dağılmıştır. Ve perde kapanır, Camelot'un şanla dolu tarihinin üzerine... (Arka Kapak) .

Bugün etrafımızda böbreğini satarak yaşamaya, çocuğunu evlatlık vererek hiç olmazsa onun hayatını kurtarmaya çalışan insanlar gördükçe kendi utancımıza gömülüyoruz. Peki, ya insanlar yüz yıldan fazla süredir bu haldeyse? Bu soru, tekil failler bulmadan cevaplarla başa çıkmayı, yaşadığımız hayatı, bireylerin dünya üzerindeki varoluş şekillerini yeniden ve yeniden düşünmeyi gerektirdiği için rahatsız edici... E.P. Thompson da elbette kapitalizmin nasıl bir insani "dönüşüm" yarattığını, "neye", "niçin" artık eskisi gibi bakılmadığı sorusunu ihmal etmediği için önemli. Avam ve Görenek'teki makaleler baştan ayağa bu tür sıkıntılı soruların etrafında dolaşıyor. Nükleer Karşıtı Hareket’in militanı bir tarihçinin, bir gün yeniden "kendi sahasına" dönüp, yıllar önce sorduğu soruları aramasının derli toplu hikâyesi. Hak talebinin, iş-zaman-disiplin döngüsünün, mal ve mülk iken özgürleşmenin, ortak bir iyi tanımı için en kaba şekillerde cezalandırılmanın öyküsü. Yalnızca bulunduğu coğrafyaya, "Ada"ya sıkışmayan, her gün etrafımızda gördüğümüz insanların tarihteki örnekleriyle yeniden karşımıza dizilmelerinin kara anlatısı. Bir tarihçinin giderayak kendisiyle, toplum denen bulutla ve tarihle hesaplaşmasının en yetkin örneği... Ve yine en acımasız sorusuyla karşımıza çıkışının elbette: "Sınıf tanımlardan değil insanlardan ibaretse, nasıl bir sosyalist tahayyül bununla başa çıkar?" Thompson, Avam ve Görenek'te bu "rahatsız" edici soruyu da enine boyuna ele alıyor aslında.