En Son Eklenenler

Şairleri ve müzisyenleri dinlemek gerekir, sonluluğumuzun çekiciliğinde yaşamak gerekir, rüzgarla, denizle, oyunlarla, kahkahalarla, eğlencelerle, danslarla; ama zaman zaman da filozofları ve matematikçileri dinlemek ve düşüncemizi sonsuza ulaşmak için bir yay gibi germek gerekir. Çünkü bu sonsuza, tam da Cantor’un “sonsuz bir küme, sonsuz bir sayı olan omega vardır” dediği gibi, düşünce yoluyla bir hedefe varırcasına erişiriz. Bu ikisine, sonlunun sevincine ve sonsuzun gücüne sahip olursak, mutluluğa kavuşacağımıza inanıyorum. Mutluluk her zaman, sonlu ve de sonsuz olan bir şeydir. Sonsuz karşısında geri çekilmemiz şaşırtıcı değil ve bu şekilde tanınan sonsuz karşısında geri çekilme eğilimindeyizdir. Pascal’ın dediği gibi: “sonsuz uzayların sessizliği beni korkutuyor”. Bir ürküntü, bir korku var, zira sonsuz sonuçta bizim sıradan varoluşumuzun ötesinde yer alıyor. Aynı zamanda da, bu bir şeyin bedeli ya da karşılığıdır. Her zaman sıradan hayata yerleşmeye razı olmak ile, yaşamda en azından bir kere, titreyerek de olsa sonsuzla karşılaşmak arasında bir dengedeyiz.

Onlar derin, karanlık, tenha, kuytu yaşamlarında hep zirvedeydiler. Yine bilinmeyenler, yine derin ilişkiler konuşuldukça araştırıldıkça, görülecek ki onlar derin ağabeylerin en deriniydiler… · Abdullah Çatlı nasıl efsane oldu? · Devlet adına hangi görevleri üstlendi? Kimlerle çalıştı? · Sanıldığının aksine MİT’ten neden hep uzak durdu? · ASALA, PKK, ve Dev-Sol operasyonlarının perde arkası… · Terör örgütlerinin uyuşturucu trafiğini konan engel… · Kumarhaneler kralı Ömer Lütfü Topal ve Tarık Ümit’in öldürülmesinin ardında yatan sırlar… · Çatlı’nın peşine Yeşil’i kim taktı, Yeşil bu işten neden vazgeçti? · Bolu-Düzce-Sapanca ölüm üçgeni… · Ayhan Çarkın’ın itirafları… · Abdullah Çatlı sıradan bir trafik kazasına kurban gitmiş olabilir mi? Elinizdeki kitap her ne kadar, ülkücülerin efsane reisi Abdullah Çatlı’yı anlatsa da aslında derinlerde yaşayan isimlerin toplu bir portresidir. Yeşil kod adlı Mahmut Yıldırım’dan delikanlı baba Sedat Peker’e, Efsane komutan Korkut Eken’den, MİT kimlikli, kırmızı pasaportlu Alaattin Çakıcı’ya, Eski MİT Kontr-Terör Daire Başkanı Mehmet Eymür’den eski Özel Harekât Başkanvekili İbrahim Şahin’e, Kürt işadamlarını infazında görevlendirildikleri öne sürülen özel harekâtçılardan oluşturulan infaz timine ve daha nicelerinin rastlaştıkları, kavilleştikleri derin yollarda, yeraltında yaşayanların gayrı resmi öyküsünü bulacaksınız bu kitapta.

“Doğuyoruz, büyüdükçe yalnız olduğumuzu fark ediyoruz. Bazımız bu yalnızlığı seviyor. “Aman bana dokunmayın, ben böyle iyiyim. Kim uğraşacak şimdi?” diyor. Kimimiz yalnızlığını giderecek o kişiyi arıyor. Bulduğunu sanıyor. Kendini bırakıyor. Kıçının üstüne oturuyor. Bazımız uğraşıyor, savaşıyor, tartışıyor, ısrar ediyor ve bir şekilde olduruyor. Öyle masallardan, romantik aforizmalardan bahsetmiyorum. Elmanın iki yarısı, ruh eşi, kozmik partneri, hayatının aşkı falan demiyorum. “Olduruyor,” diyorum. Öyle kolay iş değil. Onlarca yanlış insan, yüzlerce hata, binlerce kavga, kan, ter ve gözyaşı... Yok abartıyorum korkma ama merak ediyorsan doğru kişiyi nasıl seçtiğimiz, sevgili olmanın, eş olmanın ve bittiği yerde ayrılabilmenin süreçleri kitabın içinde. Yaşandı, denendi, araştırıldı, okundu, senin için derlendi. Sana lazım olmasa bile elbet bir arkadaşına lazım olur. Neticede bu işler ince işler.”   Özgür Uysal, Biz Hiç Kavga Etmeyiz’de romantik ilişkileri, evliliği, ayrılığı yaşarken “1,5 kilogramlık sözde patron” beynimizin bize oynadığı oyunları keyifli bir dille ele alıyor. Bilimsel araştırmalar, mitolojik hikâyeler ve sosyolojik fenomenlerden hareketle aslında hayatta kalmaya çalışan ilkel beynimizin bizi sürüklediği çıkmazları keşfedecek, sayfaları merakla çevirirken kendinizi gülmekten alamayacaksınız.

Tarihin gerçeklerinden hareketle geliştirilmiş müthiş kurgu ve soluk soluğa bir macera… Yüreğiniz yüksek tempoyu kaldıracak güçteyse bu üç romanlık serinin ilk kitabı olan Fatih’in Gizli Mabedi’ni okumaya başlayın.     O artık II. Mehmet Han değil, Fatih Sultan Mehmet Han’dı. Bir çağı kapatıp yeni bir çağı açan eşsiz bir padişahtı. Çocukluğundan bu yana hayalini kurduğu Cihan İmparatorluğu’nun ilk kalesi olan Konstantiniyye’yi almıştı. Artık zaman yenilik zamanı, kardeşliğin, barışın, sevginin kol gezdiği, düşmanlıkların, ayrılık ve gayrılıkların olmadığı, kavga, dövüş ve savaşların unutulduğu  Cihan İmparatorluğu’nu kurmanın zamanıydı.  Artık yeni şeyler söylemek lazımdı.