Eserlere Göre Listeleme

Gençlik yıllarında sevdiği bir erkeği çok acı bir biçimde kaybeden Ulya'nın hayatında büyük bir yara açılmış, derin bir boşluk dolmuştur.Genç kadın, daha sonra ruhsal yalnızlığını sanatla doldurmuş;yıllarını, dostluğunu yeğlediği, değerli bulduğu bir erkekle durgunluk ve huzur içinde geçirmiştir. Bir heykel sergisi açmak üzere Hamburg'a giden Ulya, Sina'yı gördüğünde kendini taze bir duygunun, güçlü bir dönüşümün eşiğinde hissedecek, aşktan ne kadar uzak kalmış olduğunu fark ederek sarsılacaktır. Taş ve Ten yarım kalmış bir aşkın yıllar sonra benzer bir konumda bir erkekle yeniden yaşanma hayalinin dört günlük etkileyici hikayesi. Sina ve Ulya'nın kalplerini birbirlerine açarken kaybetmeye ve imkansız aşklara yaktıkları bir ağıt.

Metro tünelinin içinde nefes kesen bir koşu vardı. Çocuklara rehberlik eden Kızılderili, Ermete'yi omzuna attı, sanki gözleri karanlıkta görüyormuş gibi hareket ediyordu. Sadece eski rayların kesiştiği yerlerde yavaşlıyordu. Bir ara diğerlerine dönerek, "Sadece iki dakikamız var" dedi. Diğer üçünün önünde koşan Harvey, yeşil, küçük bir ışık gördü. Ve sadece o an nerde olduklarını anladı: Metrodaydılar. Diğerlerini cesaretlendirip hareket etmeleri için bağırdı, Şeng, "Aman, aman, aman!" diye söylenmeye başladı, Elettra, Mistral ve Harvey'i olanca hızla geçti. Mistral'in ayağı tökezledi ve yere düştü. "Çabuk olun! Tren geliyor!" diye bağırdı Harvey. Sonra Mistral'i kucağına aldı ve koşmaya devam etti. Bunu yaparken, duvardaki projeksiyonlardan biri profesörün smokininin omzunu yırttı. Oldu bu is. Ve yüz metreden daha uzak olmayan bir mesafede metro istasyonunu gördüler. Aşağıdan bakıldığında tamamen farklı görünüyordu. Kızılderili, platforma ulaştı ve Ermete'yi fırlatır gibi oraya attı. Sonra Şeng'e doğru döndü, ellerini birleştirdi ve yukarıya çıkmasına yardımcı oldu. Bir ses trenin gelişini bildirdi. "Ha gayret! Ha gayret!" diyerek Sheng, yanında Mistral'le zorla yürüyen Harvey'e bağırdı. Birdenbire tünel bembeyaz kesildi. Hava, sanki dev bir vantilatör tarafından emilmiş gibi oldu. Tren göründü. 16 Mart, New York soğuğun pençesinde kıvranıyor. Harvey, Mistral, Elettra, ve Sheng Mandarin Oriental'in holünde yeniden birlikteler. Central Park'a bakan, manzaralı geniş bir camın önünde küçük bir masa seçtiler. Ortalarında ise Roma'da buldukları ahşaptan yapılmış antik bir harita. Her biri bir ucundan tutmuşlar. Hazırlar. Ancak o zaman, onları kuşatan bu gizemi çözüp ne yapacaklarına karar verebilirler. Lucifer'in lanetli sahibi onları neden takip ediyordu? Gözlerinin önünden çalınan besinci topaç nerdeydi? Ya da hepsinden daha zoru, Taş Yıldız'ı bulabilecekler miydi? Bütün bu soruların cevaplarını ararken tek bildikleri, acele etmeleri gerektiği ve artık asla geriye dönemeyecekleriydi.

Kafatası Mantrası, çağdaş Tibet'in buruk güzelliğini sürgündeki bir Pekin müfettişi olan Shan Tao Yun'un gözlerinden sunuyordu. Şimdi ruhani bir geçmişle şiddet dolu bir gelecek, dünyanın iki bin beş yüz metre yukarısında karşılaşırken Shan, korkunç bir suçun gizemini çözmek için geri dönüyor. Artık ücra bir tapınakta yaşamakta olan Shan Tao Yun, yürek parçalayan haberler alır. Ezilmiş halkların saygı duyduğu bir öğretmenin ölüsü bulunmuştur. Öğretmenin yetim öğrencileri, açıklaması mümkün olmayan bir güdüyle hareket eden bir çocuk katilinin kurbanları olarak onun ardından tek tek mezara girmektedirler. Shan, serbest kalmış bir "iblis"le ilgili tuhaf öykülerin gölgesinde, kendini çok daha karanlık kâbusların içinde bulacaktır. Bir yandan bir katilin peşine düşerken, bir yandan da Tibet'in kadim ve zarif ihtişamını tekrar ruhani dengesine kavuşturmak için mücadele edecektir. "Taşa Değen Su bir polisiye; ama bir 'katil kim' öyküsünden çok daha fazlası... Edgar Ödüllü yazarın hayranları için yeni bir başarı." - The Midwest Book Review- "Çok az polisiye devam romanı bu kadar büyük bir beklentiye neden olmuştur." - Publishers Weekly-

takdim İrşad edicim, kurtarıcım ve efendim Abdülhakim Arvasi Hazretlerine ait dışından öğretici mahiyette bu son asrın en büyük din eserini, en titiz sadakat , en derin dikkat ve en keskin haşyetle sadeleştirirken, kendimden ekleyeceğim biricik ölçü, Büyük Veli'nin muazzez ruhaniyetine sığınmak ve affını dilemektir. Nisan 1983