Eserlere Göre Listeleme

Caz Kitabı Artık çığırından çıkan "seyretme kültürü" karşısında "duyma" ile yeni bir ilişki kurulması gereğinden yola çıkan Joachim E. Berend, kitabının hedefini "başlangıcından tersine tek bir stil üzerinde yoğunlaşmıyor; bilgisini, sadece bir tür müzikle duygusal ilişkiye girerek geliştirmek yerine duyguyu ve bilgiyi sürekli sınamak, sorgulamak ve yenilemek gerektiğine inanarak ragtimeden postmodern caza kadar tüm akım ve stilleri, solistleri, grupları armonik cazı kadar günümüzün elektronik müziğine de saygı duyuyor; elektronik tınıların cazdan rhythm-blueasa, rocktan popa tüm müzik stillerini etkilemesini modern insanın duyum ihtiyacının da elektronikleşmesinin göstergesi olarak görüyor; ve görüşünün kanıtlarının "...bunun, toplumun bütün katmanlarını, bütün sınfları kesen bir gelişme olmasında; kenar mahallelerden gettolara, entelektüel dünyanın müzik festivallerine kadar..." yayılmasında buluyor. Ayrıca hem incelediği dönemlerin hem de cazın yaratıcısı olan siyahların toplumsal gerçeklerini göz önünde tutarak yapıyor bu incelemeyi. "Modern iletişim toplumunda bilgi inanılmaz bir hızla yayılırken ülkeler ve kültürler arasındaki mesafe de giderek azalıyor; müzisyenler sürekli farklı tınılar, melodiler, gürültüler ve seslerle müzikal bilgi bombardımanı altında yaşıyorlar. Etkilenmek kaçınılmazdır, hepsini dinliyoruz" diyen ünlü bir caz ustasından alıntı yaparak cazı evrensel bir çerçeveye oturtuyor. Cazın yazarı büyüleyen yanı, hem bir kolektifin hem de bireyin müziği oluşu. "Aynı anda her ikisi de olabilmesi cazın özüne dair çok şey anlatır," diyor ve ekliyor: "Bu özellik cazın modern insanın sosyal durumunu alatan özgünlüğüdür." Bu müzik tarzını yüzyılın manevi değerleri arasında görmek gerektiğine, "cazın insanliği"nin pek çok caz ustası tarafından paylaşıldığına dikkat çekerek, "Eğer bu kitabın sayfalarında böyle bir şey hissediliyorsa mutlu olurum" diyor. İlk baskısı 1953te üç yüz sayfa olarak yapılan kitap, tüm dünyada gördüğü büyük ilgi sayesinde onla

Emprovizasyon caz müziğinin vazgeçilmez bir öğesidir. Emprovizasyonun gizli mekanizmasını tam olarak açıklamak mümkün değildir. Ancak süreklilik gösteren üç elemandan meydana geldiğini söyleyebiliriz. Bunlar melodi, armoni ve ritimdir. Bu elemanlardan hiçbiri yerinden oynatılamaz ve birbirinden ayrı olarak düşünülemez, kısacası melodi armoniyle, armoni melodiyle ve her ikisi de caz müziğine özgü bir ritmik yapıyla içiçedir. Bu kitap emprovizasyon yapmasını öğretmez, ancak nasıl yapıldığı ve hangi temellere dayandığı konusunda bir fikir verebilir. Melodinin akışı ile akorlar arasında bağlantı kurabilmek teorik olarak emprovizasyon aşamasına gelinmesine yardımcı olur. Her icracı melodik hareketleri farklı duyabilir. Burada önemli olan kendi duyguları çerçevesinde kalarak kendi melodilerini çalmasıdır. Öncelikle doğru çalmanın ve sürekli aşama içinde olmanın kuramsal bilgiye bağlı olduğunu unutmamalıdır. Bu kitap, hem icracı, hem de kuramsal bilgi yönünden belli bir düzeye gelmiş müzisyenlerin faydalanacağı ve zaman zaman başvuracakları bir kaynak kitap niteliğinde hazırlanmıştır.

Cazın serüveni