Yazara Gore Listeleme

"Düş, en büyük gerçektir!" – Stefano D’Anna Adam ona bakıp dümdüz ve dingin bir tonda "Ben simyacı değilim..." dedi. "Kimseyi dönüştüremem. Ben sadece hatırlamana yardımcı olabilirim." Kadın şaşkınlık içinde "Hatırlamak mı?" dedi. "Ben unutmak için buradayım." Adam gülümsedi. "İşte bu dünyanın sorunu bu! Herkes kendinden, hayattan, ‘an’dan mutsuz. Ya hep geleceği düşünerek ileri sarmak istiyor, ya geçmişi düşünerek başa almak. Ve tüm bunları da unutarak başarmanın peşinde. Yaşadıklarını, acılarını hatta bazen kim olduğunu unutarak. Oysa çözüm unutmak değil, hatırlamak. Ruhun unuttuklarını hatırlamak..." Hayatın içinde dönüp duran yalanlar, aldatmalar, önyargılar, korkular ve unutuşlar... Ve tüm bunların karşısında dimdik duran sessiz bir başkaldırı: Hatırlama eylemi... Hatırladın Mı

Ötanazi, pek çokları için gündelik yaşamın bir meselesi olmasa da dünyanın dört bir yanında, acının hüküm sürdüğü hayatlara bir son verme düşüncesiyle insanlar bu seçeneği düşünmektedir. Ötanazi taleplerine eşlik etmenin ahlaken doğruluğu ise uzunca bir süredir “ötanazi etiği” başlığıyla etraflıca tartışılmaktadır. Kimi felsefeciler ötanaziyi yaşamdan vazgeçme hakkı olarak görüp onaylarken, kimileri de ikaz eden bir acelecilik hâlinde bu durumun “insan yaşamını sonlandırma” anlamına geldiğini dile getirmektedir. Bireysel bir kararın ötesinde, toplumun ve kültürün de bir yansıması olan ötanazi etiğindeki karmaşık ve katmanlı tartışmalara farklı bir pencereden bakmak isteyenler için bu kitap; kısa, anlaşılabilir ve öz bir giriş niteliği taşımaktadır.

Gözlerinin rengine kapılan Bosna paşası, kızı satın aldı ve köle pazarının yakınındaki iskeleye götürdü. Orada bir kalyonun ambarına atılan kız, iğrenç görünümlü başka tutsaklarla karşılaştı. İstanbul'a gelir gelmez, onu padişaha sunmak isteyen paşa, hareme kadın toplayan görevliye teslim etti ve başka söze gerek görmeyerek çekip gitti. Kösem Sultan, 1603 yılında Yunan sahillerine yapılan bir baskında Osmanlı'ya esir düşer. Bu, hem onun kaderini, hem de Osmanlı İmparatorluğu'nun kaderini değiştiren bir tarihtir. Topkapı Sarayı'na cariye olarak alındığında henüz 14 yaşındadır. Güzelliği ve çekiciliği sayesinde yüzlerce cariye arasından, hareme seçilir. 1. Ahmet'le evlenerek, kısa zamanda sarayın en "güçlü" kadını durumuna gelir. 34 yaşında "Valide Sultan" olduğunda da, tül perdelerin arkasından imparatorluğu yönetmeye kalkar. İlk öncelere eşi 1. Ahmet, daha sonra oğulları 4. Murat ve İbrahim, torunu 4. Mehmet'in saltanatları sırasında büyük bir nüfuz kazanır; kendine özgü yöntemler kullanarak yetkilerini arttırır. Devlet yönetiminde etkili olur, söz dinletir... İmparatorluğun kurulu düzenine karşı kendi kurallarıyla oynar. Altınlarla kaplı Topkapı Sarayı, onun için bir altın kafestir. Ama o, faaliyetlerini kesintisiz sürdürür: Sadrazamlara emirler yağdırır. Hıristiyan cemaatlerini korumak amacıyla elinden geleni ardına koymaz. İktidarını sürdürmek için çok kurnazca planlar yapar. Her türlü entrikayı çevirmekten çekinmez. Yılmaz ve yorulmaz... Genç Osman döneminde Eski Saray'a çekilmesi dahi gücünden hiçbir şey kaybettirmez. Fakat karşısına kendi yetiştirdiği ve kendisine çok benzeyen bir kadın çıkar. Onu şaşırtan bu kadın, üvey kızı Turhan Sultan'dır. Kösem Sultan'ın sürdürdüğü saltanat, yine bir kadın tarafından sarsılmaya başlar... Bu kitabın yazarı Jean Bell, 17. yüzyılda Osmanlı İmparatorluğu'nun perde arkasında kalmış yönlerini gözler önüne seriyor.

Ailesini trafik kazası sonucu kaybetmişti. Teyzesi hiç düşünmeden ona sahip çıkmıştı ve şimdi Ankara’daydı. Aynı zamanda bir mafya olan, teyzesinin psikopat müvekkili Karan Güçlü ’nün onu kaçırabileceğini nereden bilebilirdi ki? Çok yakışıklıydı! Çok güçlüydü!