Eserlere Göre Listeleme

Önsözünü Sırrı Süreyya Önder’in yazdığı kitap Selahattin Demirtaş’ın Son Sözüyle okur karşısında.  “Bin türlü gölge ve riyayla örtülmeye çalışılan günlerin çetelesini tutup unutturmayanlar var. İşte bu kitabın emeği, böylesine aziz bir yerdedir. Ekmek gibi, su gibi aziz bir emeğin ürünü olan bu kitap, beyaz bir plastik sandalyeden başka koltuğu da makamı da olmayan, yüreği halkla, halkın yüreği de kendisiyle atan bir siyasetçiyi, kardaşım Selahattin’in cezaevi dönemi hikayesini anlatıyor.” Sırrı Süreyya Önder   Cezaevine girmesine yol açan süreçte neler yaşandı? İçeride günleri nasıl geçiyor? Neler yaşıyor, nasıl hissediyor?  Dışarıda yaşanan gelişmelere nasıl bakıyor?  Cezaevi görevlileriyle ilişkisi nasıl? Bayıldığı gece neler oldu? Ailesinin geçirdiği trafik kazasını duyduğunda ilk tepkisi ne oldu? Hangi haberi duyduğunda çok üzüldü? Neden covid aşısı olmak istemedi? Kelepçe takılmak istenmesine nasıl karşı koydu? Ne zaman çıkacağını düşünüyor?  Arkadaşlarının, avukatlarının, kardeşlerinin, eşinin, hücre arkadaşının ve bizzat kendisinin anlattığı bilinmeyenler… Basın danışmanı, Demirtaş’ı yazdı.  (Tanıtım Bülteninden)

Açlıktan ölmek üzereydim. Ama yine de yiyecek bir şey uzatmak ya da bir sent vermek için açılan bir kapıya diğerleri kadar hızla atılıyordum. O günlerde her şey öylesine ters gidiyordu ki, bir gün tam tren kalkmak üzereyken gardaki görevliyi atlatıp zengin biri için ayrılmış bir kampatımana daldım. Beni engellemeye çalışan görevliyi aşıp karlı bir tavırla zengine adama yaklaştım. Tam görevli üzerime çullanacaktı ki edepli bir biçimde milyonere: "Yiyecek almak için bana bir çeyrek verin lütfen!" diye haykırdım. Ve gerçekten adam elini cebine götürdü ve bana tastamam bir çeyrek uzattı. Talebim onu o kada şaşırtmıştı ki, tıpkı bir robot gibi dediğimi yaptı. İşte o zamandan beri neden sanki bir dolar istemedim ki, diye hayıflanmışımdır hep. Çünkü eminim ki isteseydim verecekti.

Çay hakkında tarihsel ve dünyasal bir inceleme-arşatırma