En Son Eklenenler

Atatürk Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi (ATA AÖF) Çağdaş Felsefe Akımları Dersidir. Ünite1: Prof. Dr. MİNE KAYA KEHA, Ünite2: Prof. Dr. MİNE KAYA KEHA, Ünite3: Prof. Dr. MUHAMMETHANİFİ MACİT, Ünite4: Prof. Dr. MUHAMMET HANİFİ MACİT, Ünite5: Prof. Dr. MUHAMMET HANİFİ MACİT, Ünite6: Doç. Dr. HÜSEYİN AYDOĞDU, Ünite7: Dr. Öğretim Üyesi GÜL EREN, Ünite8: Dr. Öğretim Üyesi FİLİZ BAYOĞLU KINA, Ünite9: Prof. Dr. MİNE KAYA KEHA, Ünite10: Prof. Dr. MUSTAFA CİHAN, Ünite11: Doç. Dr. HÜSEYİN AYDOĞDU, Ünite12: Doç. Dr. ZAFER YILMAZ, Ünite13: Doç. Dr. UĞUR KÖKSAL ODABAŞ, Ünite14: Prof. Dr. MUSTAFA CİHAN

Afacan bir çocuk, onun kendini tüm katkı maddeleriyle mücadeleye adamış annesi ve evinin her köşesinden lavanta ve kurabiye çıkan anneannesi. Yaz tatilinin ardından yeniden erken kalkmaya, annesiyle babasının “hadi”lerine ve atıştırmalık niyetine çantasına koyulan hurma toplarına alışmaya çalışan Nefes, günümüzün hızla tüketilen dünyasından anneannesinin sımsıcak simit kokulu geçmişine yolculuğa çıkıyor. Sosyal medyada “Akademisyen Anne” hesabı ile yüzbinlerce anne babaya gelişim destek önerileri veren, çocuk gelişimi alanında ülkemizin en üretken ve değerli isimlerinden Doç. Dr. Saniye Bencik Kangal’dan yepyeni bir seri: Hayat Dediğin… Ne de olsa hayat dediğimiz, iki yelek arası mesafe kadar! Bu seriyle hayatın inişli çıkışlı yollarında birlikte ilerleyecek, nesiller arası iletişimden arkadaşlığa, okul hayatından maceraya, iyisiyle kötüsüyle her türlü duyguya ve duruma şahitlik edeceğiz. Doç. Dr. Saniye Bencik Kangal’ın eğlenceli ve içten kalemi bu kez okul çocuğu Nefes karakteriyle vücut buluyor; bir çocuğun gözünden hayatın karşımıza neler çıkarabileceğini her kitapta farklı bir temayla irdeliyor. Müfredat temaları: NESİLLER ARASI İLETİŞİM, DUYGULAR, ÇOCUK DÜNYASI, ZAMAN VE MEKÂN, HAYAT BECERİLERİ, ERDEMLER

Bir kez anlatmayagörsün insan, “Her şey anlatılabilir. Başlamak yeter, sonra çorap söküğü gibi gelir kelimeler.” En vahşi sırları bilme merakı insanı işlenen suça ortak eder mi? Masumiyetin yitirilişi, dinlemekle başlıyorsa susmak hiçbir şeye çare değildir artık. Belki de konuşmadan ve eylemeden duramayan insanın salt varlığıdır tüm suçların nedeni ve sonucu. Katil de odur, izleyen ve izleten de. Kelimelerin sonsuz olasılıkla dizildiği dünyalarımızda tüm sonlar ve ölümler, tüm aşklar ve başlangıçlar kendini dille var eder. Marías, yine derinlerden gelen sesiyle sıradan insanın serüvenini anlatıyor bize. En çok da susturulmuş sırlarıyla duvardaki portrelerine hapsolmuş kadınların, annelerin, kız kardeşlerin, sevgililerin hikâyelerini. “Ölüler ve uyuyanlar birer tablodan başka bir şey değillerdir” aslında. Dünkü acımasızlıkla bugünkü aymazlık arasındaki sağaltılamaz köprüyü çatan hikâyeler onlar. Dünkü cinayetle bugünkü düğün arasındaki düğümler...

Aradığımı fark etmemesini umarak hemen telefonu kapadım. Zaten daha fazla duymak, dinlemek istemiyordum. Arabayı sağa çekip durdum. Bir süre öylece bekledim; duyduklarıma bir anlam vermeye çalışıyordum. İnanmak çok güç. Tıpkı çok sevdiğin birinin aniden ölmesine inanamamak gibi. Kötü bir rüya görmek gibi, bir an önce uyansam keşke. Uyansam, yanında açsam gözlerimi, “geçti” dese, “sadece kötü bir kabus gördün, buradayım, yanındayım”. Yok ama bu gerçekti. Zorlukla nefes alıyordum. Kalbim deli gibi atıyordu. Tüm duygularım, düşüncelerim gibi gözyaşlarım da donmuştu. Bu yaşadığım her neyse hiçbir anlamı yoktu. Kaskatı kesilmiştim. Bunun sonucunda şiddetli bir baş ağrısıyla sarsıldım. Başım dönüyor, midem bulanıyordu. Ne yapacaktım şimdi? Tüm hayatım beş dakika içinde un ufak olmuştu. Enkaz altında nefessiz bekliyordum. Tekrar arasam ne diyecektim, ne soracaktım? Nasıl sakinleşeceğimi biliyordum ama yapamazdım. Burada durmanın da bir anlamı yoktu. Camı açıp biraz nefes almaya çalıştım. Çantamdan eksik etmediğim migren ilacımı biraz suyla hemen yuttum. Beş-on dakikaya hafiflemeye başlardı. Derhal eve dönmeliydim, sığınağıma…. (Tanıtım Bülteninden)