Yazara Gore Listeleme

Sizlere sunduğumuz Kör Oldum Veysel Oldum adlı bu roman, kendisini de Şarkışlalı, Veysel'le hemşehri olan Erdoğan Alkan'ın, "Aşık"la otuz yıla yakın dostluğunun ve çevresine değgin birikimlerin ürünüdür. Dünya şiirinin temeltaşı büyük ozanları dilimize aktaran, öte yandan, salt kendine özgü, izlenimci ve simgeci bir şiiri sürdüren Alkan, kökeniyle bağlantısını kesmedi. Sivas'ın kıraç bozkır toprağı ozan yönünden bereketlidir. Yazarımız da, elinde saz, dilinde söz, bu geleneğin içinde buldu kendini. Aşık Veysel'le uzun dostluğunda ve bu romanı yazmasında bu geleneğin payı büyüktür.

"Dünyanın Bütün Fıstıkları birbiriyle tamamen zıt iki kardeşin yıllar sonra gerçekleşen hesaplaşma hikâyesini konu alınıyor. Küçüklüklerinde kedi-kolonya gibiydiler. Birbirlerinden hoşlanmazlardı. Zaten benzemezlerdi de. Ağabey daima aklı başında, yalnız, sessiz; küçük kardeş zirzop, delidolu, şenlikli… Anlaşamamak konusunda anlaşmışlardı. İşin aslı, tanıdıkları yegâne yetişkinleri taklit ediyor, ana babaları gibi davranıyor, onların durduğu gibi duruyorlardı: Birbirlerinden olabildiğince uzak. Isırgan otu kardeşliğiydi bu, mesafeli, arası açık. Biri yerinde duramayan, diğeri yerinden kalkamayan iki kardeş: Aksel ve Seyfettin. Ağabey Seyfettin yaylada kendini ararken, küçük kardeş Aksel plazalarda, cam yeşili şişelerde kaybolma mesaisinde. Yıllar sonra mecburen buluşup derme çatma bir kulübeye tıkılan bu iki zıt karakterin geçmiş aile günahlarını temize çekip birbirleriyle hesaplaşmaları kolay olmayacak. Hele de Dağyüzü gibi at izinin it izine karıştığı bir köyde, her biri ayrı telden çalan köylülerin arasında, kozalaklar altında. Dünyanın Bütün Fıstıklarında, dünyanın bütün dertlerini olmasa da kardeşliğe dair olanlarını Başar Başarır’ın işlek kaleminden hem güle oynaya hem ağlaya sızlaya okuyoruz. Bir yandan da insanın tabiatla o hiç bitmeyen kanlı mücadelesinin gölgesi üzerimize vuruyor…"

Dünyanın tüm yükünü şöyle elinizin tersiyle bir kenara itip biraz eğlenmeye ne dersiniz? Hemen endişelenmeyin canım, derdi tasayı elbet bir gün halledeceksiniz, ama şimdi mola zamanı. Ayşegül Aldinç, bu hayatı öyle bir yaşıyor ki bırakın bardağın dolu tarafını, ortada su bile yokken olumlu bir yan bulup gülmeyi başarıyor. Sokağa çıkma yasağında terasta mahsur kalmalar, telefon dolandırıcılıkları, gökten düşen balıklar... Başına gelmeyen kalmıyor Ayşegül'ün. Fakat o yine de bana "yaz geldi" diyor ve alıyor kalemi eline, içinden geldiği gibi yazıyor. Kah maziye dalıp eski günleri yad ediyor kah anda kalıp dünyaya ayak uyduruyor. Ve nereye giderse gitsin kahkahasıyla dobralığını yanından eksik etmiyor. Malumatfuruş, yaşamı tiye alan kurgusu ve nahif mizah anlayışıyla pandemi, ekonomik buhran, siyasi kriz derken hat safhaya ulaşan sinir katsayılarını bir çırpıda aşağı çekiyor

Baudelaire Ve Satanizm Benim Güzelim, yakıcı ve acılı. Anlaşılmayı zamana bırakan, biraz kapalı bir şey. (...) Bir kadın yüzünü örnek olarak açıklayayım. Bir baş, ayartıcı güzel, yani bir kadın başı, aynı zamanda -ve karmaşık biçimde- hem cinsel arzu, hem hüzün uyandıran bir baştır bu. Melankoli, bıkkınlık, hatta doyumsuzluk duygusunu içerir. (...) Kıvanç ile bağdaşmaz demiyorum, ama Kıvanç en bayağı süslerden biri, Melankoli ise görkemli sevgilisidir. Öyle ki (bilmem beynim büyülü bir ayna mı?) içinde Mutsuzluk olmayan bir Güzellik tipi aklımın köşesinden bile geçmez. Bu fikirlere inanmış -başkalarına bakarsan bu fikirlere saplanıp kalmış- olan ben, özetle -ve Miltonvari-, en canlı güzellik tipi Şeytandır demekten kendimi alamam. - Baudelaire-