En Son Eklenenler

"Arap İsyanı" yakın tarihimizin en önemli kırılma noktalarından biridir. Kurgulanmış tarihin toplumsal hafızamıza işlemeye çalıştığı "Arapların ihaneti" algısı, astında bizim geçmişimizle kurduğumuz ilişkinin travmatik boyutunu sergiler. Osmanlı'nın parçalanış sürecinde Arapların kopuşu etrafında geliştirilen söylem, tarihî bir olgudan çok ideolojik bir tutumu yansıtır.Gerçekten Araplar Osmanlı'ya ihanet ettiler mi? Ya da isyan sadece bölgeye ilişkin sömürgeci amaçları olan büyük devletlerin kışkırtmasından mı ibaretti?Kesin olan şu ki, Arapların Osmanlı'dan kopuşu, ulus-devlet sürecinde Türk kimliğinin yeniden inşası amacına hizmet eden ideolojik bir söyleme dönüşmüştür. "Türklere ihanet" söyleminin Araplardaki karşılığı Arapları sömüren, İslâm'a ihanet eden Türklere dönüşecektir. Astında bu iki zıt söylem, Osmanlı bakiyesi Müslüman uluslarda inşa edilmeye çalışılan modern ulus kimliğinin ortak tarihî ve kültürel bağlamdan koparılarak "öteki" üzerinden tanımlanmasına hizmet etmiştir.Bu kitap, "Arap isyanı" olarak bilinen gelişmelerin en önemli aktörünün yaşadığı olayları anlatan belge niteliğinde bir hatırattır. İngiliz istihbaratının marifetiyle Hicaz'da başlatılan isyanın nasıl gerçekleştiği anlatılırken aynı zamanda bu hareketi meşrulaştırma çabalarının nelere yaslandığını da okuyabiliyoruz. Elinizdeki eser, sembolik olarak başlatılan ve İngiliz politikasının uzantısı olan isyan hareketinin baş aktörü durumundaki bir ismin gözlemlerine, niyetlerine ve en önemlisi bu hareketin dayandırıldığı siyasî ve kültürel gerekçelere aşina olmak isteyenlerin gözardı edemeyecekleri bir metin. Şerif Hüseyin'in İttihatçılarla ilişkisi ve İngiliz yetkilileriyle isyandan çok öncelere dayanan teması yakın tarihe ışık tutacak nitelikte.

“ben tırnakta bir sızı olarak bir insan doğuramam belki ama çarmıhları kıvıldanan bir perde olsun doğurabilirim işte kama işte zehir işte kakıntı şeffaflık tozlara sürtünüyor işte ışıkların ağzı kalay kusuyor seyreltiyor havayı bir yitimlik zamana düştü aklım kürüyor işte oradan gözümün arkasından plastik kar tanelerini kırlangıç pisliği olmuş havalar işte bu yüzden şaşırırım gündüzleri” Dekor çizen bir şiirin ufuklarında yaşayacağınız bir kitap “Su Uykusu”… Kâh rüya, kâh kâbus, kâh tüyden daha hafif bir hayal… Nesnelerden kavrama, kendine bir yuva arayan, hayali bir yolculuk… Belki bu yolculuk, yola çıkmaya soyunanların miladı olacak…

Özlem Dikeçligil’in öykü dünyası ve ilk kitabı Hayalet Bakıcısı sizi şaşırtabilir. Bu öykülerin benzerlerini daha önce okumadığınızı düşünebilirsiniz. Kitaptaki on öykünün her birinde bambaşka hayatlar, ilişkiler. Kaybolanın ardında bıraktığı boşluk ve bununla baş etme süreçleri öykülerin kesiştiği izleği oluşturuyor. Kabul etmeme, öfke, ikame etme, görmezden gelme gibi yas tutma biçimlerinin öznesi her zaman insan değil. Bazen bir an, bir dönem, duygu ya da eşya olabilir. Bazı durumlarda yas kendini bir kaygı biçimi olarak gösterir. Kişi geçmişte bıraktığı kendisinin yasını kaygılarla boğuşarak tutar… Ve okuduklarınızdan etkilenmemenin olanaksızlığını göreceksiniz. Öte yandan öyle ayrıntılardan besleniyor ki öyküler. Bazen bir ilişki ânı, bazen çarpıcı, akla gelmedik bir ayrıntı o öyküyü okumak için yeterli neden olabilir. Zengin bir anlatı dili içinde. Hayalet Bakıcısı’nı soluksuz okuyacağınızı düşünüyoruz, bu kitaptan sonra Özlem Dikeçligil’in peşini herhalde bırakmayacaksınız.

Kitabın açıklaması internet sitelerinde bulunmamaktadır.