Eserlere Göre Listeleme

Ortaköy'de, V. Murat'ın torunu olarak, bir sarayda doğan Selma Hanımsultan, İmparatorluk çökerken çocuk yaşta idi. Savaş ve işgal yıllarını İstanbul'da geçirdikten sonra, Osmanlı hanedanı mensuplarının yurtdışına çıkarılışında, annesi Hatice Sultan'la beraber, Fransız mandası altındaki Lübnan'a giderek Beyrut'a yerleştiler. Damat baba kendilerine katılmamıştı. Geride bıraktıkları saray hayatından tamamen farklı, sıkıntılı bir yaşam içinde, bir Fransız okulunu bitirdi. İlk genç kızlık duyguları hüsranla sonuçlandı. Bir racayla evlenmeyi kabul edip, Hindistan'da mihracelerin ihtişamına, yanıbaşlarındaki yoksulluğa, İngiliz sömürge yönetiminin son yıllarına tanık oldu. Benimsemek istediği bu ülke insanları tarafından, toplumsal tabuları yıkmak için giriştiği mücadelede, anlaşılamayıp dışlanışının acılarını çekti. Türkiye'den sonra, her yerde, hep 'yabancı' idi. Daha sonra Paris, gerçek aşkla karşılaştığı şehir oldu.29 yaşında, orada. İkinci Dünya Savaşı'nın başlarında, arkasında bir kız çocuğu bırakarak, yokluk içinde öldü. O kız çocuğu da, büyüdükten sona, annesinin hikayesini kaleme aldı. 'Sonraları, çok sonraları, annemi tanımak istedim. Onu tanımış olanlarla konuşarak, tarih kitaplarını okuyarak, o devrin gazetelerini karıştırarak, ailenin dağınık arşivlerini araştırarak, bulunduğu yerlerde dolaşarak, yaşamının çeşitli kesimlerini canlandırmağa, yeni baştan yaşamağa çalıştım. Sonunda, ona daha fazla yaklaşabilmek, onu bulabilmek için sezgime ve hayal gücüme güvendim. Selma Hanımsultan'ın hikayesi budur işte' diyor Kenize Murat.

Gazeteci-yazar Sabahattin Önkibar son çalışması “Sarayın Bozkurtları”nda, seçim sürecine giren Türkiye’de ülkücü harekete ve MHP Genel Başkanı Devlet Bahçeli’ye dair anı, izlenim ve gözlemlerini aktarıyor. Önceki kitabı “Devlet Bahçeli ve Ülkücüler Hakkında Her Şey”in toplatılma serüvenine de değinen Önkibar, kitabında ülkücü camianın önde gelen isimlerinin tanıklıklarına da geniş yer veriyor, ülkücü harekete içeriden ve objektif bir bakış gerçekleştiriyor. 12 Eylül öncesi ve sonrası ülkücüleri ile İstanbul ve Anadolu ülkücüleri arasındaki kıyaslamalar, kitabın en ilginç bölümleri arasında. Devlet Bahçeli’nin başbakanlık ve cumhurbaşkanlığı tekliflerini neden geri çevirdiğini, güven eksikliği olup olmadığını, eleştiriler karşısındaki tepkilerini ve nasıl milletvekili seçildiğini de anlatan Önkibar, Bahçeli’nin bir zamanlar sert eleştiriler yönelttiği AKP ve Recep Tayyip Erdoğan’la işbirliği dönemini de sorguluyor. İYİ Parti ve Meral Akşener’in siyaset sahnesine çıkışıyla birlikte ülkücülerin tam ortadan ikiye bölünüşünü de birinci ağızdan aktarımlarla sergileyen “Sarayın Bozkurtları”, güncel siyasi gelişmelere ışık tutan, siyasi tarihimizde derin izler bırakacak, çok tartışılacak ve kendinden çok söz ettirecek bir kitap.   Diyeceksiniz ki “ama Devlet Bahçeli’nin Meral Akşener için ileri sürdüğü FETÖ’cü olduğu ve onun için partiden dışlandığı iddiası var!” O ifadenin zerre bir önem ve değeri yok; niye mi? Yaşananlar kayıtlı yani arşivler ortada. Devlet Bahçeli, kendisine kim rakip olduysa hep benzer isnatlarda bulundu. Mesela 2011 Kurultayı’nda MHP genel başkan adayı olan Koray Aydın için Devlet Bahçeli, “FETÖ’nün adayı” demişti. Sonrası malum aynı Bahçeli, Koray Aydın’ı kontenjandan Trabzon listesinin başına yazıp milletvekili seçtirdi. Dahası, onun için yakın geçmişte “Çok iyi ülkücüdür” ifadesini bile kullandı. O zaman soralım: Koray Aydın FETÖ’cü değil miydi? Değildiyse 2011’de aday olduğunda ona, o şekilde saldırmak bir genel başkana yakışıyor mu? Yok, gerçekten FETÖ’cü ise onu 2015 seçimlerinde iki kere Trabzon’dan birinci sıradan aday yapmak neyin nesi? Örnek sadece Koray Aydın değil. 2006 tarihinde Bahçeli’nin yine kendisine rakip olan Prof. Ümit Özdağ için “MOSSAD ajanı” dediği kayıtlardadır.

Mujica ile yirmi yıldır kesintisiz bir ilişki içinde olan Andrés Danza ve Ernesto Tulbovitz, kendini hep 'Kara Koyun' gibi hissetmiş bir adamın, 'Pepe' Mujica'nın Başkanlık yolculuğunu, iktidarı anlayış ve idare tarzını, Obama, Fidel Castro, Putin, Chávez, Cristina Fernandez de Kirchner gibi liderlerle yaptığı görüşmeleri, Mujica'nın evinde ya da makamında yaptıkları yüz saati aşkın sohbet ve röportajın ürünü olan akıcı bir anlatımla aktarıyor. Mujica, çiftlik evinin bahçesinde, üzerinde hırkası, yanında köpeği Manuela ve yüzünde afacan çocuklarda görülen o muzip gülümsemesiyle verdiği bir röportajda söylediği "Halkları oluşturan insanların büyük bir kısmı devlet başkanlarının yaşadığı gibi bir hayatı yaşamıyor. Ben ülkenin büyük bir bölümünün yaşam tarzı nasılsa öyle yaşıyorum. Devlet başkanlarını azınlıkta olan bir grubun yaşadığı sisteme dahil etmeye çalışan bir mekanizma var. Düşündüğün gibi yaşamalısın. Aksi takdirde yaşadığın gibi düşünmeye başlarsın" sözleriyle yaşam tarzını neden değiştirmediğini, bunun aslında bilinçli bir seçim olduğunu anlatıyor. (Tanıtım Bülteninden)

Konserveciliğin zirveye ulaştığı 1930’lar Amerikası’nda fabrika işçilerinin yanı sıra sanatçılar, bilim insanları, fahişeler ve serserilerin bir arada yaşadığı bir dünyadır Sardalye Sokağı. Memleketi California’daki bu küçük sokağın tüm renkliliğini, canlılığını, yaşanılan çelişkileri ve kavgaları okurla buluşturan John Steinbeck, gerçek hayattan esinlenerek unutulmaz karakterler yaratır. Renkli tiplemelerin ve olayların süslediği hikâyede, çalışmayı, düzenli bir hayat sürmeyi, sıradanlaşmayı inatla reddeden Mack’in başını çektiği aylak takımı sistemin dışında yaşamanın, sömürü çarklarına başkaldırmanın, dayanışmanın, ihtiyaç duyulan kadarıyla yetinmenin ete kemiğe bürünmüş halidir. Her insan gibi hata yapan, kimi zaman coşan, kimi zaman hayata küsen, planlarını her zaman istediği gibi hayata geçiremeyen tüm tanıdık karakterlerin sıradan yaşamlarından sarsıcı kesitlerle gerçek dünyayı usta yazar Steinbeck’in gözlerinden görmek isteyenler için...