Yazara Gore Listeleme

Geçmişinde karanlık olaylar yaşamış Rahip Burke (Demián Bichir) ve rahibe olmak için son aşamalara gelmiş genç rahibe adayı Irene (Taissa Farmiga), kendini öldürmüş bir rahibeyle ilgili araştırma yapmak için Vatikan tarafından Romanya'nın ücra bir köşesindeki bir manastıra gönderilir. Manastırın sırrını öğrenen ikili, sadece hayatlarını değil, hayatlarını adadıkları inançlarını da ortaya koyarak bir rahibe formuna karşılarına çıkan şeytani güçle savaşacaktır.

Hava o kadar sıcaktı ki, rayların üzerinde neredeyse kahve çekilebilirdi. Kirişler arasındaki çakılın keskin parıltısı gözü kamaştırırken yolun karşı tarafında olgunlaşmaya başlayan buğday tarlaları alanı yutmuştu. Bunun ötesinde ise köyün kırmızı ahşap evleri kümeler halinde göze çarpıyordu. Bu kümelerin tam orta yerinden bir bayrak direği sivri bir kürdan gibi yukarı doğru yükseliyordu. Dev istasyon binası ovayı bastırır ve etrafındaki çakıllı alanda tozlar küçük sütunlar oluştururken, uçsuz bucaksız ve uzak yeşillikten bir tren yaklaşıyordu. Lokomotifin bacasından süzülen duman bulutları vagonların ardında küçük mantarlar gibi peşi sıra uzuyordu.

Şiddet aynı şiddet, soygun aynı soygun, kan dökmede geriye adım yok, gene ilmikler boyunda, gene köşebaşlarında kim vurduya gitmeler, karakol dayakları dört başı mamur işkenceye dönüşmüş, gene pahalılık, gene açlık, gene eğitimsizlik, gene sağlıksız milyonlar. Eskilerden sadece görece farkları var... Bunun için demokrasimiz Hilmi Yavuz'un şu dizelerini anımsatırcasına acılı ve sanaldır: Ölümün anayurdu bendedir Solgun idam fermanıdır rüzigar Bir türkünün derin ağaçlığında (ya da) Hüzün ki en çok yakışandır bize Belki de en çok anladığımız.

"Mustafa Kemal, kafasındaki inkılapları neden en yakınındakilerden bile gizlemek zorunda kaldı? Enver Paşa ile arasındaki rekabet Kurtuluş Savaşı’na nasıl yansıdı? Olaylar farklı gelişseydi, Milli Mücadele’nin lideri başkası olabilir miydi? Düşmana karşı direnişi beraber başlattığı silah arkadaşları neden birkaç sene içinde Gazi’ye muhalif oldu? Bir imparatorluğu yıkıp yerine bir cumhuriyet kuran bu istisnai nesli yaratan şartlar nelerdi? Eski İttihatçılar Kurtuluş Savaşı’nda nasıl bir rol oynadı? Bir devrimi mümkün kılanlar yalnızca ona taraftar olanlar mıdır? Bir yanda ömrü cepheden cepheye savrulmakla geçenler, bağımsızlık ateşini yakmak için kalemini konuşturanlar, nutuklarıyla kitleleri seferber edenler, ellerindeki her şeyi vatanın kurtuluşu için feda etmekten çekinmeyenler… Öte yanda sürekli yalpalayan müteredditler, liyakatsiz muhterisler, vasat idare-i maslahatçılar… Emrah Safa Gürkan, kimi destek kimi köstek olarak Cumhuriyet’in kuruluşunda rol oynayan 100 ismi, onların hareketlerine yön veren arka planlarıyla kaleme alıyor. Ezbere anlatıların dışına çıkan bu portreler, kişileri olduğu kadar, o günün şartlarını da anlamamız için bize yol gösteriyor. Emrah Safa Gürkan, Cumhuriyet’in 100 İsmi - Büyük Devrimin Portreleri ve Cumhuriyet’in 100 Günü - İnkılabın Ayak Sesleri’nde bir şeyi kesin olarak görmemizi sağlıyor: Bir büyük liderin önderliğinde genç yaşlı binlerce insanın çabasıyla yaratılan ve şimdi bir asırlık çınar gibi kök salan Türkiye Cumhuriyeti’ni var etmek, bir “mucize”den çok daha fazlasını gerektirmişti. Bu kitapta Nezihe Muhittin gibi kadın hakları aktivistlerinden Mustafa Suphi gibi devrimci Bolşeviklere, Mehmet Âkif gibi gelenekçi entelektüellerden Ahmet Ağaoğlu ve Yusuf Akçura gibi fikir adamlarına, Fuat Köprülü gibi biliminsanlarından Ahmet Emin gibi Columbia Üniversitesi’nde doktora yapmış gazetecilere rast geleceksiniz. ​​​​​​​​Emrah Safa Gürkan"