Yazara Gore Listeleme

Ufak, her şeyden korkuyordu. Düdüklü tencerenin ve rüzgârın sesinden tutun sivrisineklere, cam fanustaki balıklara, canavarlara dek her şeyden… Canavar Tefek, “Hiçbir yere gitmem ben bir kere! Toz da olamam zaten. Ayrıca ben canavarların en sevimlisi, yoktur benden neşelisi!” diye başladı anlatmaya. Tefek anlattı, anlattı, anlattı, konuştu, konuştu, konuştu da konuştu… Elinizdeki bu kitap, Boğaziçi Üniversitesi öğrencileri tarafından yazıya geçirilmiş ve tüm resimleri betimlenmiştir. Ayrıca, orijinal baskıdaki sayfa sayılarıyla Word dosyanızdaki sayfa numaraları aynı tutulmuştur. Böylece kitabın kör ebeveyn ve gören çocuğuyla aynı anda takibinin kolaylaştırılması amaçlanmıştır. Tüm süreci koordine eden Filiz Özerdem'e teşekkür ederiz.

Bu kitapları okulöncesi dönemindeki çocuklarınıza okuyarak anlatabilirsiniz. Çocuklarınız okumayı öğrendikten sonra aynı kitapları kendi kendilerine okuyup tekrar değerlendirebilirler. Albert kendisiyle gurur duyuyordur. Hayatı kolaylaştıracak harika bir makine icat etmiştir ve yapımını neredeyse tamamlamak üzeredir. Ancak makine tam bitmek üzereyken, mor renkli, yapışkan bir atık sızdırmaya başlar. “Atık mı? Hiç Dert Değil” der Albert ve atığı el arabasına koyup ormanın bir köşesine gömmek üzere yola çıkar. Ancak sonradan atığın Albert’in düşündüğü kadar kolaylıkla baştan savılabilecek bir şey olmadığı anlaşılır. Atıktan kurtulmak için sarf ettiği onca çabadan sonra iyi niyetli karakterimiz Albert, atıkların yapısı üzerine esaslı bir ders alır: Bir şeyi uzağa götürüp bırakmak her zaman o şeyden kurtulduğumuz anlamına gelmez. Elinizdeki bu kitap, Boğaziçi Üniversitesi öğrencileri tarafından yazıya geçirilmiş ve tüm resimleri betimlenmiştir. Ayrıca, orijinal baskıdaki sayfa sayılarıyla Word dosyanızdaki sayfa numaraları aynı tutulmuştur. Böylece kitabın kör ebeveyn ve gören çocuğuyla aynı anda takibinin kolaylaştırılması amaçlanmıştır. Tüm süreci koordine eden Filiz Özerdem'e teşekkür ederiz.

Bir sevgi romanı. Sadece elimi tutmuştu, bu tutuşta ne babanın sıcaklığı vardı ne de annenin sevecenliği. Bambaşka bir şeydi, elektriklenme bu yüzdendi. Elimi hafifçe sıkıyor, ben de ona karşılık veriyordum. Öte yandan da arkadaşlarımın görmesinden korkuyordum. Korkmakta da değil, çekiniyordum. Yürek atışlarımın sesini arkadaşlarım duyabilirdi. Yüreğimin bu denli attığına da ilk kez tanık oluyordum, heyecanım doruktaydı. Kamp ateşlerini yakıldığı yere doğru yürüyorduk. O yol bitsin istemedim. El ele sonsuz bir yolda yürümeliydik, sadece mete ve ben olmalıydık. Onca kalabalıkta sadece ikimiz. Kimse ilgilendirmemeliydi bizi, birlikte olunca her şey çoğalıyordu.

Çocuklar, şiirlerle büyümeli. Sevinvi, coşkuyu, acıyı, hüznü anadilinin müziğiyle yüreğinde duyabilmeli. Çünkü dilin ritmi, sesin ritmi yüreğin ritmini yansıtır, yaşam onlarla anlam kazanır, onlar güzelleştikçe yaşam güzelleşir. Bu kitap, yazarın kendi resimlediği şiirlerini içeriyor.