En Son Eklenenler

“Öyle ya, harem kültüründen, kapalı odalardan çıkıp sokaklarda tek başına yürümeyi öğrendik biz kadınlar, diye düşündü. Üstelik de bir paşa torunu, konak kızı olarak nereden nereye... Ülkenin insanını, kenar mahalleleri, işçi sınıfını, yoksulluğu, çamuru, açlıktan ölünebileceğini, açlık yüzünden etini satan kadınları tanıdığını biliyordu artık. En az bir yıl mahkeme muhabiri olarak çalışmış, katili, hırsızı, fuhuş yapan, yapmak zorunda olan kadınları dinlemişti. Ne büyük dramlar. Çoğu sanki bir dalgınlık anına gelmiş insanlık trajedileri.” İşsiz bırakılmış bir kadın akademisyen Berlin sokaklarında Suat Derviş’in yüz yıl önceki izini sürüyor. Yabancı bir ülkede kalemiyle geçinmeye, ayakta durmaya çalışan bir yazar. O da yitirmiş midir umudunu? Yoksa, erkeklerin sen yapamazsın bakışlarına; Batı’nın, bize o büyülü Şark’ı anlat dayatmalarına aldırmadan yürüyüp gitmiş midir özgürce? Âşıkken, yoksulken, yazarken, gülerken, ağlarken yüreğine oturan, İstanbul’u ve Berlin’i, geceleri ve gündüzleri birbirinin aynısı kılan o dejavu duygusunu yaşamış mıdır? Menekşe Toprak, Suat Derviş’i günümüz kadınlarıyla bir Dejavu’da buluşturuyor. Her şey size aşina gelecek.

Başladığı yerde biten ve bittiği yerde başlayan bir roman: Yürekteki Hayvan. Herta Müller, diktatörün baskısı altında yaşamı ve yaşamın imkânsızlığını anlatıyor, düşünmeyi yasaklayan köy sessizliği ile yaşamayı cezalandıran kent gürültüsünün arasına sıkışmış insanları kendine özgü diliyle sayfalara taşıyor. Kuşatılmışlığa ve bir direniş alanı olarak dostluğa dair çarpıcı bir büyüme öyküsü bu, diktatörün ölümünden başka umudu kalmamış insanların, her şeye rağmen dayanışmanın ve ne kadar uzağa gidilirse gidilsin kapanmayacak yaraların öyküsü. İnsan ilişkilerinin siyasi rejimin karanlık mengenesinde adeta büzüştüğü ve bireylerin yalnızlıkları içinde ne pahasına olursa olsun birer çıkış yolu aradıkları tüyler ürpertici bir yoksunluk ortamını betimleyen Yürekteki Hayvan, toplumsal baskının boğuculuğunu ve nefes alma arayışlarını metaforlarla örülü ince bir dille zihinlere kazıyor. Yürekteki Hayvan’la Kleist Ödülü’nü ve Uluslararası IMPAC Dublin Ödülü’nü alan Herta Müller, 2009 yılında, ‘şiirin yoğunluğu ve nesrin doğrudanlığını kullanarak yurtsuzların dünyasını betimleme yeteneğiyle’ Nobel Edebiyat Ödülü’ne layık görülmüştür.

Çoksatan Listelerinin Değişmez İsmi Nora Roberts’tan Polisiye Tutkunlarına Özel Bir Seri... Nora Roberts’tan The New York Times çoksatan seriler kategorisinde ilk sıraya yerleşen yeni bir roman. Yıl 2059, New York’ta teknoloji ve insanlık hâlâ dünyadaki yeri için mücadele ediyor. New York Polis ve Güvenlik Departmanı'ndan Teğmen Eve Dallas, Manhattan’ın karanlık köşelerinde, ruh biriktirmeye tutkun, yakalanması zor bir katilin peşine düşüyor. 2059 yazı uzun, bunaltıcı ve kanlı geçerken şehrin en sıcak gecelerinden birinde, sevk bürosundan gelen bir telefonla Teğmen Eve Dallas kendini Central Park’ta ve kıyamet gibi yeni bir soruşturmanın içinde bulur. Kurban, Central Park Gölü’nün durgun ve karanlık sularının hemen üstündeki kayalarda bulunmuştur. Kadının üzerinde, boynuna bağlı kırmızı bir kurdele dışında hiçbir şey yoktur. Elleri dua eder gibi yerleştirilmiştir. Fakat Dallas’ı en fazla dehşete düşüren, kadının bir cerrah titizliğiyle çıkartılmış gözleridir. Aynı izlerin bulunduğu daha fazla ceset ortaya çıkarken, Eve çılgın bir arayışa girer. Her söylediği, kurbanlara dair ayrıntılar barındıran, cinayetlerin kendisine göründüğünü iddia eden bir medyumun yardımını, tüm polis içgüdülerine karşı koyarak kabul eder. Eve’in ortağı ve arkadaşı Peabody, bir saldırı sonucu ağır yaralanınca risk artar. Gözlerin çıkartılması bir sembol müdür? Sapkın bir dini ritüel mi? Yoksa bir armağan mı? Dallas, bir kehanet daha kâbusa dönüşmeden, kocası Roarke’un yardımıyla katili harekete geçiren şeyin ne olduğunu çözmek zorundadır. “Dallas, tam bir dişi olsa da alışılmışın bütünüyle dışında bir kadın karakter; bu türün klişelerinin çok ötesine geçen karmaşık bir yanı var... Merak uyandıran yan karakterler de romana gerçekçi bir sıcaklık ve mizah katıyor.” Publishers Weekly (Tanıtım Bülteninden)

Mahmut Yesari’nin 1927 yılında yayımladığı romanı Çulluk, yazarının adını duyuran bir eser olmasının yanı sıra edebiyat tarihimizde “işçi sınıfı”nı anlatan ilk roman olarak da öne çıkar. Yazar, bu romanını yazmak için Cibali’deki reji (tütün) fabrikasında bir hafta işçi olarak çalışmıştır. Romanın ön planında Münevver ile Murat Çavuş arasındaki aşk anlatılır. Ancak satır aralarında erken Cumhuriyet döneminde kadının konumu, işçilerin zorlu çalışma şartları ve dönemin sosyal hayatı gibi konulara dair önemli ayrıntılar içerir. Çulluk, Orhan Kemal’den çok daha önce fabrika işçilerinin yaşam koşullarını gözler önüne sermesiyle edebiyatımızda ayrı bir yerde durmaktadır. “Münevver’in gayreti, Bekir’e çok dokunmuştu. Onun, hastalığına, yorgunluğuna rağmen neden çalışmak istediğini anlıyordu. Bu, açlık denilen öyle bir ihtiyaç, öyle bir mecburiyetti ki, insana ancak, ölüm “Dur!” diyebilirdi... Son gayretini, son nefesine kadar sarf edecekti... İşleyen elleri, kalbiyle birlikte durabilirdi... Huzur, istirahat tavsiyelerini, nasihatlerini, mideden uzanan hain, insafsız bir pençe, lahzada boğar, öldürürdü...”