En Son Eklenenler

Sins and Innocents, (160 pages), is Sönmez’s second novel (2011). Two young people from foreign lands meet in a shop in Cambridge: Brani Tawo, a Kurdish political refugee from Turkey, and Feruzeh, who had fled to the UK from revolutionary Iran. Slowly, their love begins to grow, fed by stories, a shared love of literature and a subtle recognition of their mutual displacement. Brani Tawo narrates vignettes from his family history, vivid tales that evoke old legends: shepherds struck by lightning, soldiers returning home with war trauma, blood feuds that destroy families, bears mauling villagers in search of stolen cubs and a photographer who carries news to the villages in the form of the portraits he takes. These dark, inherited memories, combined with his own melancholy nature and chronic insomnia, weigh on Brani Tawo, who often seeks contemplative solace in graveyards. Over time, however, drawn by Feruzeh’s quiet radiance, he begins to reach a freer place within himself. Feruzeh also harbours grim family secrets, and when she suddenly returns to Iran to attend to an emergency, Brani Tawo knows what he must do. Sins and Innocents is a warm, intimate love story redolent with the (often harsh) music of Central Anatolian village society as well as the Cambridge sophistication of Wittgenstein, Brooke, Grantchester Meadows, colleges, churches and cafés. “The more a book forces us to dig deeper within ourselves the more it is important. Sins and Innocents has this power.” (Senzaudio, Italy) “Haymana of Sins and Innocents is a sort of Anatolian Macondo.” (Radio 3 Fahrenheit, Italy) “Burhan Sönmez is a silent revolutionary in our literature. Sins and Innocents has a limpid and pure language, a core-language. It is a literary black-hole in a positive way. It swallows readers, and gets them through a black-hole, and transforms them into an emotion-man and a truth-seeking-man.” (Taraf daily newspaper) “You may think that the place in the novel is not Haymana of Anatolian Plains but Macondo of One Hundred Years of Solitude. The parts in Sins and Innocents that take place in Cambridge whisper us a style of Ernest Hemingway’s.” (Star daily newspaper) “Burhan Sönmez opens the door of wounded memory of Kurds. He doesn’t have a proclivity for questions of ‘Who am I?’ or ‘What am I?’ He asks: Where am I?” (Ozgur Gundem daily)

Gün Aksa Alatan, Boris Karalav’la arasında bir denge kurmaya çalışırken bir yandan burun buruna kaldığı ölüm oyunundan sağ çıkamayacağına inanmaya başlamıştır. Boris’in annesi ile kendi içinde kurduğunu sandığı bağın onu gün geçtikçe zehirlediğinden haberdardır. Hiç beklemediği bir geçmişin kapıları onun için bir bir açtığında ise geri dönmek için çok geçtir. Örgütün görünmeyen, kanla beslenen yüzünü keşfettikçe savaş meydanı genişler, Aksa’nın cesaret bile edemediği hakikatler karanlıktan sökülüp karşısına dikilir. “Sonuca götürmez her doğru, bazen yanlışı sevmek de bir günahı tanımakla başlar. Öldürmek gibi. Kaybetmek gibi. Kendini. En çok kendini.” Uyarı: Yetişkin okurlar içindir.

“Uyan anne uyan, bir filmin içinde değiliz, bir roman konusu değiliz, uzak zamanlara ait kötü bir hikâye, masal, efsane, her neyse onlar da değiliz… Biz bunları yaşadık, çırılçıplak hakikat bu. Bunları dinlemeye dayanabilir misin? Sen dinlemesen de dinleyenler çıkacaktır, anlattıklarıma inananlar olacaktır, bu kadar sert, bu kadar yakıcı, cehennem kadar azap verici bu gerçeklikle yüzleşmek isteyenler olacaktır mutlaka. Bir insanın ne kadar ileri gidebileceğini, kötülüğün bir sınırı olmadığını anlayanlar olacaktır.” Başüstü Mahallesi’nin içine kapalı, ağırbaşlı, yüzünü Tanrı’ya dönmüş Ongun Apartmanı’na içgüveyi olarak gelen Sıddık her şeyi geri dönülmez bir biçimde değiştirecektir. Bütün aile, hatta bütün mahalle bu karanlık, gizemli adamın günaha çağrısının peşinden gidecektir. İnsanlar büyülenmişçesine Sıddık’a itaat edip onun kurduğu dünyada hazzın, günahın, suçun, tövbenin, inkârın iç içe geçtiği bir hayat sürdürürken, mahallenin genç imamı İsmail de her yeri saran çürümüşlüğün ve yıkımın kaynağını bulmaya çalışacaktır. Bu sofuca günahkârlığa bir son veren de kutsal kitapların kurban hikâyesini tersine çeviren oğul İshak olacaktır. Cem Kalender, Palu ailesinden yola çıkarak yazdığı bu romanda toplumun ve bireyin çürümüşlüğünü gözler önüne seriyor.

Ancient temples, haunted bridges, and spectral women—discover 87 supernatural tales where Kyoto’s history and Buddhist lore entwine with restless spirits, Hungry Ghosts, and the rituals that keep them at bay. In Kyoto, ghosts are not just stories—they are neighbors, warnings, and, sometimes, protectors. This atmospheric collection gathers 87 supernatural legends from Japan’s former capital, where every street corner, shrine, and cherry tree harbors its own haunting. From the fires of Obon guiding the ancestors home to the Demon’s Gate and the wells said to lead straight to Hell, each tale pulses with the city’s living relationship to the otherworld. Meet vengeful onryo, Hungry Ghosts with insatiable cravings, and poetic spirits trapped in the Six Realms. Witness monks who bargain with the King of Hell, statues that bleed or move, and women whose longing lingers for centuries. These stories are drawn from centuries-old chronicles, temple lore, and the whispered warnings of Kyoto cab drivers. Written with the intimacy of a local and the curiosity of a folklorist, this book is a rare English-language treasury of Japanese ghost stories—perfect for readers fascinated by yokai, Buddhist afterlife, and the mysterious rituals that shape Kyoto’s everyday life. These tales will change the way you see the city—and what walks its shadowed lanes.