Eserlere Göre Listeleme

Korkusuz gezgin Ege'yle birlikte Everest'in doruğundan Amazon ormanlarına! Televizyonda izlediği belgesellerden sonra dünyayı gezip görme tutkusu sarmıştı Ege'yi- Bunu yapabilmek için çok para gerektiğini biliyordu elbette. Hem daha 10 yaşındaydı; yani dünyayı gezip dolaşmak için henüz çok küçüktü. Ancak, yolculuğa çıkmanın ille de otobüse, vapura, uçağa binip bir yerden bir yere gitmek olmadığını anlaması uzun sürmedi. Bunu nasıl mı başardı? Bu sorunun yanıtını Ege'yle birlikte yapacağınız yolculuklarda bulacaksınız.

Yüzlerce yıl önceden günümüze, salyangoz hızında bir kahramanlıkhikayesi. Salyangoz Bezgin kuleye kapatılmış bir genç kızı kurtarmak için cesurca yollara düşer. Haftalar sonra İstanbul'a, Kız Kulesi'ne ulaşır. Bu kule aradığı kule mi acaba?

Gezgin Günce, Ali Teoman’ın 2008 yazında eşi ve arkadaşlarıyla birlikte gittiği Edinburgh ve Londra seyahatinin izlenimleri ve gözlemlerinden oluşuyor. Ancak, bir gezginin değil, bir yazarın güncesi bu. Yazar, sadece gördüklerini değil, okuduklarını, din­lediklerini, düşünüp hissettiklerini de kaydediyor. Ki­tabın penceresinden bakıldığında bir tür iç yolculuğun kilometre taşları bir görünüp bir kayboluyor. Londra’nın bir zamanlar en çok gezdiğim sokaklarında yürüdüm buraya gelirken. Metroyla Oxford Circus’a gel­dim, oradan Tottenham Court Road’a, oradan da Leices­ter Square’e yürüdüm. Sonra da Garret Street yoluyla bu­raya, Covent Garden’a geldim. Oturmadan önce, binanın içini dışını tavaf ettim iyice. Anlık flaş patlamaları gibi kimi görüntüler geliyor gözlerimin önüne. Kaç yıl öncey­di? On sekiz yıl mı, on dokuz mu yoksa? Bazı şeyleri hiç anımsayamıyorum ama ve şaşkınlığa düşüyorum. Ben mi yaşamışım buralarda? Bu sokaklarda ben mi yürümüşüm? Nasıl yapmışım? Nasıl öğrenmişim? Nasıl alışmışım bü­tün bunlara? Sokaklarda yürürken anlıyorum ki, âdeta bir köstebek yuvasına çevirmişim buraları, delik deşik etmişim. Ama nasıl? Nasıl. O kişi kim? Ben miyim? O günlerden bu günlere nasıl geldim? Nasıl değiştim? Ben aslında kimim? O günkü ben mi, bugünkü ben mi, hiçbiri mi yoksa – çünkü yarın bambaşka bir “ben” çıkacak orta­ya, dünkü ve bugünkü ‘ben’i şaşkınlıkla izleyecek.