En Son Eklenenler

HIZIR KİMDİR, NELER YAPAR, HALA YAŞIYOR MU? Bir peygambere bile yol gösterecek kadar olağanüstü güçlerle donatılmış olan bu şahsiyet kimdir? Hızır bir kişinin mi, yoksa bir topluluğun mu adıdır? Gelecekten gelen bir zaman yolcusu mudur? Tarihin her döneminde izlerine rastladığımız HIZIR, nasıl bu kadar uzun yaşayabilir? Hızır’ın balık ve su sembolleriyle ilişkisi nedir? Fatih Sultan Mehmet’in, Ayasofya’nın kubbesine altından bir top astırıp, “Burası Hızır makamı” demesi ne anlama gelmektedir? Bazı İslâm kaynaklarının Hızır’ın Cengiz Han’ın ordularıyla birlikte savaştığını söylemeleri ne anlama gelmektedir? Hızır ve Zülkarneyn aynı kişi mi? Yuşa tepesini bulması için Yahya Efendi’ye Hızır mı yol göstermişti? Aziz Mahmut Hüdai’yi bataklıktan kurtarmış mıydı? Hızır günümüzde hâlâ yaşıyor mu?

Bu kitap tarihin akışını değiştirecek ve artık gözleriniz hiçbir şeye eskisi gibi bakamayacak. Okuduklarınızın sizi çok düşündüreceği kesin. Ama belki de okumadan önce de düşünmesi gerek herkesin!... NUH’UN GEMİSİ GELECEKTEKİ İNSANLARI GEÇMİŞE TAŞIDI! Onların züriyetlerini (gelecek nesillerini) dolu gemide taşımamız da onlar için bir delildir. 36/Yasin Suresi; ayet: 41 Torunlarımızı Nuh’un gemisi ile gelecekten geçmişe nasıl taşıdılar? Kur’an bunu söyledikten sonra başka hangi açıklamaları getiriyor? Nuh’un Gemisi nerede? Tufan’ın izleri Dünya’da var mı? Zaman yolculuğu nasıl yapılır? Kimler zamanda yolculuk yapıyor? İnsan ömrü uzar mı? Ölümsüzlük mümkün mü? Karadelik nedir? Karadeliğin içinden nasıl geçilir? Dünya’daki ilk büyük ve gelişmiş uygarlık Anktartika’da mıydı? Piri Reis Anktartika’da çizilen haritaları mı kopyaladı? Gelecekten gelenler, kıyametten mi kaçtı? Cennet ve Cehennem nerede? Âdem nasıl bir cennetten kovuldu? İlkel Dogon Kabilesi Sirius Yıldız Sistemi’ni nereden biliyordu? İnsanlığın kökeni Sirius’a mı dayanıyor? Şira’nın rabbi ne demek? Zamanın sonu neresi? Hz. Muhammed Miraç’ta nereye gitti? Miraç bir zaman yolculuğu muydu? Mele-i Âlâ ya da Galaktik Konsey nedir? Kimlerden oluşur? Galaktik Konsey’deki mücadelenin Dünya’daki tarafları kimler?

2015 Nobel Edebiyat Ödülü'nün sahibi Svetlana Aleksiyeviç'in önemli eserlerinden Son Tanıklar, 1941 Haziran'ında başlayan Nazi işgalini çocuk olarak yaşamış insanların öykülerine odaklanan etkileyici bir sözlü tarih çalışması. İsveç Akademisi, Svetlana Aleksiyeviç'e Nobel Ödülü verdiğinde yazarın "yeni bir edebi tür" yarattığını belirtmiş, eserlerini de "duyguların ve ruhun bir tarihi" sözcükleriyle betimlemişti. Aleksiyeviç uzun bireysel monologları farklı seslerin duyulduğu bir kolaja dönüştüren özgün dokümanter tarzıyla, kendilerine nadiren konuşma fırsatı verilen, yaşantıları da çoğu zaman ülkenin resmi tarihine karışarak yitip giden sokaktaki insanların hikayelerini kayıt altına alıyor. Son Tanıklar'da Aleksiyeviç 1941'de güneşli bir yaz günü başlayan ve 1945'e gelinene dek SSCB'de yirmi milyonu aşkın insanın hayatını kaybetmesine yol açan Nazi işgali ve II. Dünya Savaşı dönemini, o zamanı çocuk olarak yaşamış insanların tanıklıklarıyla aktarıyor. Kuşaktan kuşağa aktarılarak Sovyet insanının kaderini sonsuza kadar değiştiren bu büyük travmanın, uzak köylere, küçük şehir ve kasabalara, ormanın derinliklerine sığınmış korku dolu anne ve çocuklara kadar tüm Sovyet coğrafyasına nasıl yayıldığını o günlerin çocuklarının deneyimleriyle anlatan kitap, belki de en çok, hep büyüklere özgü kahramanlıklarla, kayıplarla özdeşleştirilen savaşın, asıl olarak çocukları bir anda ne büyük acılarla büyüttüğünü, büyümek zorunda bıraktığını gözler önüne seriyor. Neredeyse hepsi babasız, hatta kimi zaman da annesiz büyümüş, oyuncaklarla oynamak yerine bomba gümbürtüleri olunca kulaklarını kapamayı öğrenmiş, güzel çikolatalar, şekerlemeler yerine ot yemiş, toprak yemiş, hatta ev hayvanlarını, sokak hayvanlarını yemek zorunda kalmış çocukların öyküleri, savaşın ne kadar büyük acılara yol açabileceği konusunda bize bir kez daha uyarıda bulunuyor. "Vaktinde Dostoyevski şöyle bir soru atmıştı ortaya: Eğer masum bir çocuğun gözünden tek damla yaş dökülecekse, barışın, mutluluğumuzun ve hatta yeryüzünde ebedi uyumun sağlanması ve temellerinin güçlü bir şekilde atılması için yaşanacakla mazur görülebilir mi? Sorusunu yine kendi yanıtlamıştı Dostoyevski; hiçbir ilerleme, hiçbir devrim o gözyaşının dökülmesini haklı gösteremez. Hiçbir savaş. O gözyaşı damlası her daim her şeyden kıymetlidir. O tek damlacık gözyaşı. "Köyde hiç çocuk kalmamıştı. Sokakta beraber oyun oynayacak kimse yoktu."