En Son Eklenenler

Hayat: Başlangıç noktasından sona doğru yol alırken, nelerle karşılaşabileceğini tahmin edemediğin bir seyahat. Herkesin başlangıç noktası farklı olduğu gibi; son durağa gidiş yolu, gideceği vesait, mola vereceği yerler, yolun uzunluğu, kısalışı, engebesi, geçeceği tüneller, refakatindekiler, inip binenler de farklı. Küsülen anneler, adını sevmeyen çocuklar, hayatımızı kendi hayatları sanan kardeşler, hemen “kardeş” olanlar, kabuğunu kırmaya çalışanlar, o kabuğu evi sananlar, yalnız kalanlar, hep yalnız kalacaklar… Nurhan Suerdem, sokağın, caddelerin ve evlerin gümbürtüsü arasında kalan sesleri duyuruyor. Bazen duymamak için kulağımızı kapadığımız, bazen hayatımızın arızalı bir parçasından geldiğine inanmak istemediğimiz, bazen de tüm gücümüzle bizim olduğunu haykırmak için çabaladığımız sesleri… Maruzatım Var etrafımızın dört koldan sarıldığı bu çağda, şefkatle elimizi tutuyor.

Her gün önünden geçtiğiniz ağacın türü ne? Üzerine basıp geçtiğiniz çimler dünyamıza nasıl katkı sağlıyor? Çiçekler neden bu kadar güzel kokar? Bitkiler nefes alır mı? Tıpkı insanlar gibi, yaşayan, terleyen, üşüyen bu canlıları ne kadar tanıyoruz? Bitkiler, dünya ekosisteminin en önemli parçası. Dünyamızı biçimlendiren bu canlılar, birçok alanda insanlığa yarar sağlıyor. Saymakla bitmeyen bu yararları ve bitkilerin dünyasında neler olup bittiğini öğrenmek ister misiniz? Bitkilerin Dünyası size yemyeşil bir dünyanın kapılarını aralıyor. Haydi, oradan girin ve bu yararlı dostlarla tanışın!

2023 Nobel Edebiyat Ödülü Johhannes ayakta durmuş tepelere, çayırlara, kayalıklara, evlere bakıyordu, iskeleye, kıyı şamandırasına bağlı kendi küçük kayığına, iskeledeki ambarlara bakıyordu, yol boyunca uzanan evleri, kulübeleri gördü, bütün bunlar karşısında yoğun duygulara kapıldı, çünkü çayırlar ve geri kalanlar, bildiği ne varsa, onun bu dünyadaki yeriydi, onundu hepsi, tüm o tepeler, ambarlar, kıyıdaki kayalar ve onları bir daha hiç böyle göremeyeceği duygusuna kapıldı, ama içinde kalacaklardı, kendisi olarak, bir ses olarak, evet, neredeyse bir ses olarak içimde kalacak, diye düşündü Johannes, ellerini kaldırıp gözlerini ovuşturdu, hepsinin ötesinde gökyüzünde, her bir duvarda, her bir taşta, her şeyde bir pırıltı vardı, tüm tekneler parlıyordu ve artık anlamıyordu Johannes, bugün hiçbir şey eskisi gibi değildi, bir başkalık vardı, ama ne olabilir bu, diye düşünen Johannes anlayamıyordu -Jon Fosse- "Fosse, İbsen ve Beckett'le kıyaslanıyor. Ama bundan daha fazlası var: Fosse ateşli bir şiirsel yalınlıkla yazıyor." -The New York Times- "Fosse'nin yazdıkları hem çok yalın hem de çok derin. Anlatı tarzında uyumayan bir heyecan var. O, dünyanın neresinde yaşarlarsa yaşasınlar herkesin içinde olduğu durumlar hakkında yazıyor." -Bergens Tidende- "Bir cerrah neşteri ne kadar hassas kullanıyorsa o da o kadar hassas yazıyor. Her gün olup biten şeyleri öylesine kendinden geçiren bir tarzda kesip biçiyor ki. Yaşamdan parçalar koparıyor ve onları bir an önce sergilemek üzere mikroskop altında inceliyor… bazen öylesine kopuk, bazen öylesine karanlık ki Kafka bile bu yazılanlar karşısında ürkerdi." -Aftenposten-

Bugüne kadar böyle güzel hikâyeler okumadınız… On üçüncü yüzyıl klasik Fars Edebiyatı’nın en önemli şaheserlerinden biri olan Cevâmiü’l-hikâyât, Avfî tarafından özenle seçilmiş anlatıların bir araya getirildiği bir hikâyeler mecmuasıdır. Osmanlı Devleti zamanında sadece seçili bir kısmı tercüme edilen, günümüz Türkçesine çevrilmeyen ve doğal olarak bugünün okurları tarafından pek de bilinmeyen Cevâmiü’l-hikâyât, VakıfBank Kültür Yayınları tarafından Türkçeye Bir Kıssa Bin Hisse - Doğu’nun En Güzel Hikâyeleri adıyla kazandırılıyor. Elinizdeki bu eser; çocukların kalbi kırılmasın diye namaz vaktini geciktiren bir peygamberden, sabahın seherinde ilim uğruna çıkılan yollarda yaşanan zorluklara, başını yitirme korkusuyla padişahlara karşı en incelikli hitapları seçen vezirlerden, toplumda âriflere olan ilginin artması için onlarla birlikte yürüyen hükümdarlara, misafir âdâbından, cömertlik, insaniyet ve hayâ erdeminden ileri görüşlü olma ve sabretmeye varıncaya kadar birçok erdemi güzel hikâyeler altında toplayıp okuyucuya ileten bir ahlâk ve öğüt kitabıdır. Moğollardan önce İran’da hüküm süren hânedanlara ait iki bini aşkın tarihî ve edebî hikâyeyi ihtiva eden bu kitabın yalnızca bu cildinde iki yüz otuz dokuz hikâye yer alıyor. Eserde anlatıcı kimi zaman bir sahâbî, kimi zaman bir vezir, kimi zaman bir şair, kimi zaman da bir köylüdür. Avfî, her bölüme öncelikle anlatacağı konuya ilişkin ayet ve hadislerle başlar. Sonrasında hikâyelere geçer. Yazar çoğu zaman hikâyelerin sonunda kıssadan hisse misali o hikâyeden alınması gereken dersi ve faydayı açık bir şekilde belirtir. Bu klasiği okurken bir kıssadan bin hisse çıkarmanız ümidiyle…