En Son Eklenenler

“Kim bir Müslüman’ın hayatını anlatırsa ona yeniden hayat vermiş gibi olur” sözü geliyor hatırıma. Ki öyledir ve öyle olmalıdır da. Zira ölmeyen ölüler vardır. İşte bu kitap da onlardan birini, Anadolu’nun maneviyatına temel olmuş, gönül lisanımıza ses, medeniyet mefkûremize nefes olmuş birini Emir Sultan Hazretlerini anlatıyor. Okuyan tarihî olarak Osmanlı’nın beylikten devlete dönüşünü ve hatta bir imparatorluğun doğum sancılarını hissedecektir içinde ve manevi dinamiklerini satır satır bulacaktır bu kitapta. Ama bundan belki de daha önemlisi o medeniyetin manevi sütunlarını ve mimarlarını okuyacak, Emir Sultan’ı tanırken esasen çağını aşan bir gaye ve bir ideal ile karşı karşıya olacaktır. Daha açık söylemek gerekirse bir gönül devletinin nasıl kurulduğunu hissedecektir ve genç bir yazarın gözünden girecektir o âleme. Belki de en çok da bu tarafı için okunmalıdır bu roman. Kusur bulunmak istendiği vakit her güzelde kusur bulunur. Lakin maksadımız kusur görmek değil kusur varsa örtmektir. Hem ehl-i hünerin kadrini bilmek de hünerdir. Bu sebeple genç kardeşim Hakan Baştürk’ü hem bu güzel çalışma için hem de bu gayreti için tebrik ediyorum, zira yazmak acı verir, biliyorum. Duam odur ki yolu da bahtı da açık olsun...

“Adem Gümüş, Kuyudaki Züleyha’yı kadim tarihin kuytularından çıkararak, günümüze taşıyor; Kadınlık hallerinin ve kadınla erkeğin ilişkisinin evrensel gerçeğini kıssa üzerinden tekrar okumaya çalışıyor. Derya’nın, Umut’un Züleyha’sı olarak, yeniden belirmesi, modern dünyada “fıtrat”a aykırı gelişenler açısından da bizatihi bir ümittir. Çağdaş bir Yusuf ile Züleyha hikâyesi olarak da okunabilecek roman, diliyle, kurgusuyla, hissettirmeden, sessizce akan ırmağa benziyor. Adem Gümüş, bizi yüreğin içine çekiyor. Kalbimize bakmamız gerektiğini söylüyor” Sadık YALSIZUÇANLAR, Edebiyatçı - Yazar/Ankara “Modernitenin kurbanı olmuş bir kadın şahsiyetinin entelektüel bir bakış açısı ile kaleme alındığı "Kuyudaki Züleyha" sıra dışı bir roman niteliğinde. Hayallerinin peşinde bir kadını ve giderek yıpranan aile düzenini konu edinen bu eseri bir solukta okuyacağınıza inanıyor, şiddetle tavsiye ediyorum.” Prof. Dr. Arshi KHAN, Sosyolog - Yeni Delhi/Hindistan ‘Kuyudaki Züleyha’ bir aile aile romanı olarak, Türkiye’de modernleşme süreciyle birlikte çözülmeye uğrayan geleneksel aile yapısını sanat eseri boyutunda ibretlik bir öykü ile sunuluyor okura. Türk aile sisteminin en önemli temel taşı olan “Kadın”ın merkezî yer tuttuğu eserde hem anne hem de iş kadını olma serüveninden bugüne de hitap eden bir değişim-dönüşüm romanı ‘Kuyudaki Züleyha’ Biçimsel düzeyde yalın ve akıcı bir anlatımla örgülenen roman, 21. Yüzyılı yaşadığımız bugünlerde sorgulayıcı işaretleri ve düşündürücü içeriğiyle üzerinde önemle durulması gereken iletiler taşıyor. “Müslüman Kadın”ın bugün de tanık olunan savrulmalarını edebî olanı gözetip sanatın sınırları içinde durarak irdeliyor.

In the early spring of 1845, Henry David Thoreau built and lived in a cabin near the shore of Walden Pond in rural Massachusetts. For the next two years, he enacted his own Transcendentalist experiment, living a simple life based on self-reliance, individualism, and harmony with nature. The journal he kept at that time evolved into his masterwork, Walden, an eloquent expression of a uniquely American philosophy. During the same period, Thoreau endured a one-day imprisonment for his refusal to pay a poll tax, an act of protest against the government for supporting the Mexican War, to which he was morally opposed. In his essay 'On the Duty of Civil Disobedience' he defends the principles of such nonviolent protest, setting an example that has influenced such figures as Gandhi and Martin Luther King, Jr., and that endures to this day.

Alper Şirvan 'Cerebral Palsy' ile yaşayan bir birey. Hayatını, nasıl bu yaşa geldiğini, bütün gerçekliğiyle ama efsunlu bir hayale sarmalayarak anlatıyor Mavi Orkide kitabında. Mavi orkide, kendisine “sonsuz aşk” anlamı yüklenmiş olmasına karşın, kendi kendine mavi açmayan, mavi renkte açtıktan üç ay sonra da rengini kaybeden bir çiçek. İşlem görmüş, müdahale edilmiş, mavi açması için bir nevi “emek verilmiş” beyaz orkide aslında… Milenyumla beraber artık iyice ayağa düşürülen “aşk” denilen tecrübe, kendisi için sürekli ve yorulmaksızın emek vermeyi gerektiriyor. Tıpkı hayatınız gibi… Mavi orkide de böyle; maviliğinin devam etmesi için o “mavi suyunu” eksik etmemek şart. Yoksa beyaza dönüp sıradanlaşır. Tıpkı kapakta gördüğünüz beyaz orkideler gibi…