Yazara Gore Listeleme

Merhaba sevgili okurlar, Bundan böyle her sayıda başka bir yazarımız yazacak “Editörden” bölümünü. İlk Talihlimiz Ali Çolak… Ağustos’un bu aşırı sıcaklarında, gönüllerinizi serinletmek umuduyla,güldüren ve düşündüren, farklı dünyaları hayal eden bir sayıla konuk oluyoruz evlerinize. Bu ay dergimizde bazı yenilikler var. İlk önce “Ekibimiz” Ve “Konuk Yazarlık” Bölümleri onarıldı ve tekrar erişime açıldı. İkincisi: artık dergimizi gören insanlar için de erişilebilir kıldık! Dergimizdeki yazılara görsel eklemeye başladık. Okurlarımız için planladığımız daha çok yenilik var ama sürpriz olsun istiyorum. Gelelim yazılarımıza. Toplumun, yeti farklı bireyleri temel haklara sahip bireyler olarak değil de kendi hayatlarına renk katacak objeler olarak görmesini eleştiriyor Burak Sarı “Bir Biz Eksiktik Değil mi” başlıklı yazısında. Kör ebeveynlerin sıklıkla karşılaştığı sorulardan biri çocuklarını farklı tehlikelerden nasıl koruduklarıdır. Bunun pek de düşünülmeyen bir yanını “Ekrandaki Tehlikeyi Sınırlamak” yazısında Nurşen Sunar Korkmaz’dan dinliyoruz. İçimizi serinletecek bir haber de geçen yılın kışından, çok uzaklardan, Fildişi Sahilleri’nden geliyor. Gülcan Altun geçen yıl Aralık ayında düzenlenen bir defile vasıtasıyla, toplumun olumsuz olarak gördüğü bireylerin artık o olumsuz damgasını nasıl reddettiğini anlatıyor “Yaz Sıcağına Soğuk Bir Damga” yazısında. “Tanecik Kitapları”ndan güldüren ve düşündüren iki anıyı Ali Çolak’ın çevirisiyle okuyoruz; Güldüren ve Düşündüren Anılar başlığı altında. Görmeyen birisiyle karşılaşmanın insanların doğru ve yanlış algılarını nasıl bir yana koymaya sevk ettiğini sorguluyor Eylem Yurtsever “Görülmek ve Görülmemek” yazısında. Eğer körseniz; bir poğaçanın nereden alındığına dair bilginiz sorgulanır. Bir yanlışlığa itiraz etme cüretini gösterirseniz arkadaşlarınız şirinlikler yaparak ortalığı yatıştırmaya çalışır. Çünkü sizin yaptığınız her bir itiraz fazla gelir insanlara… Dilek Başar Açlan’ın “Bayatlığın Sınırı Yok” yazısından okuyoruz. Görme engelli çocukların gören çocuklarla beraber eğitim alma hakkını koruma yolunda, veliler ve öğretmenleri bilinçlendirmenin önemini anlatıyor Canan Çam Yücel “Okul Zili Çalacak” yazısında. Yeti farklılığı olan bireylerin herhangi bir insan gibi sorgulanmadan ve engellenmeden hayatını yaşayabildiği bir günü hayal ediyor Sevgi Mart Göcen “Artık şaşırmak istiyorum” yazısında. Kesişimselliği benimseyen bir tek biz değilmişiz. Erişilebilirliği bir insan hakkı olarak gören, erişilebilir bir eğitim vermeye hazır olan ve bu konuda kendini geliştirmeye niyetli başka gruplar da varmış. Detaylarını Meral Sözen’in “LGBT Eğitiminde Bir Kör” yazısından okuyabilirsiniz. Bu aylık bizden bu kadar. Eylül sayımızda buluşuncaya dek hoşça kalın.

“Yaşamak, nadir rastlanan bir şeydir. Çoğu insan sadece var olur.” -Oscar Wilde “İntiharını otuz gün erteleyebilir misin? Otuz gününü̈ satın almak istiyorum! Haydi, kaybedecek hiçbir şeyin yok. Göreceksin, kendini çok rahatlamış hissedeceksin.” Phueng masanın üzerinde duran silahı eline aldı. “Anlaşma süresinin sonunda sana geri vereceğim.” Silahın emniyetinin açık olduğunu görünce gülümsedi. “Sanırım sana nasıl kullanıldığını da öğretmem gerekecek!” Fransa’da Bestseller Bugün Kalan Hayatımın İlk Günü’nün yazarından Başarılı finans dehası Malo, bir proje için Bangkok'a çağrılır. Ne var ki şehre varışından kısa süre sonra onu mahveden bir konuşmaya kulak misafiri olur: Yaşamak için yalnızca birkaç ayı kalmıştır... Varlığından ve hayatından tüm ümidini keserek intihar etmeye karar verdiği sırada Phueng adlı esrarengiz, yaşlı bir kadınla karşılaşıp ondan garip bir teklif alır: Kadın, ölümünü yalnızca otuz gün geciktirmesini istemektedir. Malo kaderinin gidişatını değiştirecek bir dizi deneyimi içeren anlaşmayı kabul ettiğinde bu dünyada sadece “var olanlardan” değil, gerçekten “yaşayanlardan” olmayı da seçtiğinin farkında değildir. Ya yaşadıklarımız nesilden nesile aktarılan travmalarımızdan kaynaklanıyorsa? Kâinattaki hiç kimsenin sırrına eremediği, bambaşka bir plan varsa? Başımıza gelenler bir amaç uğruna yolumuza yerleştirilmişse? Bir romandan daha fazlası olan Yaşamadan Ölmeyeceğim, bizi varoluşumuzun derinliklerine doğru unutulmaz bir yolculuğa çıkarıyor ve hayal ettiğimiz hayatı yaşayabilmemiz için ilham veriyor.

Polisiye unsurlarla serinletilmiş bir aşkın hikayesi ya da Aşk motifleriyle renklendirilmiş polisiye roman Kaza süsü verilmiş bir cinayet mi? Cinayet gibi kurgulanmış intihar mı? Yoksa talihsiz bir kaza mı? Sevdiğiniz biri, Bir cinayetin şüphelisi olarak tutuklansa; Bütün oklar katil olarak onu işaret ediyor olsa; Siz ne yapardınız? “Durun! Yanlış yapıyorsunuz” diyerek Hemen ve daima yanında mı olurdunuz? Yoksa içinize minnacık da olsa bir kuşku düşüp, Her hareketini gözler miydiniz? Bir yanda moda dünyasının ışıltılı yüzü… Plazalar, karton bardakta amerikano için insanlar.. Defileler, yüksek ses müzik, yanıp sönen ışıklar… Diğer yanda ise Bozcaada… Issız bir koy, el yapımı tahta bir iskele, Çakıl taşlarının üzerine çekilmiş Kenarında “Eylül Rüzgarı” yazan Yalnız bir sandal… Kahramanlarımız Fotoğrafik hafızalı Pelin & Hacker Can Bu iki dünya arasındaki bağlantıları bulmaya Gizemi çözmeye çalışıyor.

Herkes bilinçaltından ve bilinçaltındaki kodlarımızdan bahsederken asıl soru “Bilinçaltımızı nasıl dönüştürürüz?” olmalıydı! Kuantum evreninde bizi bekleyen sınırsız olasılıkları elde etmek için de bir rehber gerekliydi. Bu kitap işte bu sebeplerle yazıldı. Serpil Ciritci “Bilinçaltınızı Nasıl Dönüştürürsünüz?” kitabında, geçmişimizden sürüklediğimiz yükleri atarak hafiflememiz ve kolayca yuvaya dönebilmemiz için bizlere rehberlik ediyor. “Bilinçaltınızı Nasıl Dönüştürürsünüz?” kitabının içindeki uygulama, soru ve kuantum düşünce teknikleriyle bilinçaltınızdaki negatif duygu ve inançlarınıza nokta atışıyla ulaşacak ve onları kolayca dönüştürebileceksiniz. Sağlığınız, parasal durumunuz ve ilişkilerinizi pozitif yönde değiştirerek kendiniz için yepyeni bir gelecek inşa edeceksiniz. Bırakın her şey değişsin. Yeniye izin verin.