Basit Katalog

"“Hem genel okuyucu hem de araştırmacılar için hazırlanmış; haritaları, ayrıntılı kaynakçası ile Osmanlı tarihinin ilk yarısının zekice ve iyi araştırılmış bir anlatımı.” Metin Kunt “Bu kitap Osmanlı kurumlarının zaman içerisindeki değişimi hakkında kaynaklara dayanan bir araştırma olarak Osmanlı çalışmalarında eşsiz bir boşluğu dolduruyor. Oldukça kapsamlı ve kolay anlaşılır bu genişletilmiş yeni baskı, uzmanlar ve uzman olmayanlar için temel bir kaynak.” Dimitri J. Kastritsis, St. Andrews Üniversitesi, Birleşik Krallık “Kapsamlı güncellemeler ve Arap eyaletleriyle ilgili yeni bir bölüm, bir yandan bu ustaca çalışmayı imparatorluk tarihinin uzmanları ve öğrencileri için kesin olarak okunması gereken bir eser; diğer yandansa Orta Doğu ve İslam Dünyası dersleri için de mükemmel bir seçim hâline getiriyor.” Gábor Ágoston, Georgetown Üniversitesi, ABD   Colin Imber’in kaleminden on dördüncü yüzyıldaki kuruluşundan, on altıncı yüzyılda dünya gücü konumuna gelişine ve on yedinci yüzyıldaki sıkıntılı zamanlarına kadar Osmanlı İmparatorluğu’nun tarihi… Imber büyük bir özenle ve yalın bir dille kaleme alınmış kitabında sultanların hâkimiyeti altındaki toprakları nasıl yönettiklerini ve yetkilerinin sınırlarını göstermek için başarıları ve önemli olayları içeren sıradan bir Osmanlı anlatısının ötesine geçerek, özgün kaynaklar ve araştırmalarla birlikte konuyla ilgili günden güne çoğalan modern incelemeleri kullanıyor. Osmanlı İmparatorluğu’nun Osman Bey’den Sultan I. İbrahim’e kadarki döneminin bir panoramasını sunan eser, hanedanın iç siyaseti, saray ve merkezî hükûmet, eyaletler, mahkemeler ve hukuk sistemi, ordu ve donanma, devşirme sistemi, vakıflar, ticaret ve ekonomi gibi devletin düzenini oluşturan kurumları ve yapıları derinlemesine ele alıyor. Imber’in birincil kaynakların yanı sıra ikincil kaynaklardan kapsamlı olarak yararlanan anlatısı, karmaşık ve çoğu zaman yanlış şekilde aktarılan Osmanlı İmparatorluğu tarihini, alana hem doğrudan hem de dışarıdan ilgi duyan okuyucuya sade, verimli ve kapsamlı bir şekilde aktarıyor. Gözden geçirilmiş, genişletilmiş ve Fatih Yücel’in yeni ve yetkin çevirisiyle sunduğumuz Osmanlı İmparatorluğu: 1300-1650 devletin bütün unsurları için makul derecede verimli bir yönetim ve şaşırtıcı olanaklar sağlayan bir imparatorluk sisteminin incelikli bir portresini çiziyor."

"VENEDİK’TEN DOĞU TOPRAKLARINA 15. YÜZYILIN ZENGİN ATMOSFERİ… Venedikli tüccar Giosafat Barbaro’nun son derece akıcı bir dille kaleme aldığı seyahatnamesi; Deşt-i Kıpçak, Akkoyunlu Devleti, Osmanlı Devleti ve Venedik Cumhuriyeti ile ilgili aydınlatıcı bilgiler sunması bakımından oldukça değerli bir kaynak. Barbaro ilk seyahatini Karadeniz’in kuzeyine gerçekleştirmiş ve uzun süre Türk-Tatarlar arasında bulunmuştur. Onların gelenek-göreneklerini, yaşam biçimlerini ayrıntılı bir şekilde anlatmıştır. Türk tarihi açısından büyük önem taşıyan eserinin ilk bölümü, 1436-1452 yılları arasında gerçekleştirdiği seyahatinin neticesidir. Dolayısıyla bu eser sadece Karadeniz’in kuzeyinde yaşayan Türk toplulukları için değil zikredilen devirde palazlanmaya başlayan Moskova Knezliği ve çevresinin tarihi bakımından ve hatta 15. yüzyıldaki dini çekişmelere ışık tutmasıyla da özel bir yere sahiptir. Seyahatnamenin ikinci bölümü ise Akkoyunlu Uzun Hasan’ın 1453 yılında tahtına oturmasıyla başlar ve 1478 yılında ölünceye kadar geçen süre zarfındaki olayları ihtiva eder. Akkoyunluların komşu devletlerle aralarındaki savaşlar, diplomatik ilişkiler, devletin sosyal yapısı ve kültürel yaşamı hakkında değerli bilgiler sunan bu eser benzersiz bir kaynak özelliği taşıyor. Osmanlılara karşı ittifak kuran Venedikliler ile Akkoyunluların birbirlerine gönderdiği elçilerden biri olan Giosafat Barbaro, yazdığı seyahatnamesiyle söz konusu dönemin tüm rengini ortaya koymaktadır. Ayzer Güler’in İtalyancadan çevirdiği ve Serkan Acar’ın editörlüğünü üstlendiği Doğu’ya Yolculuk: 15. Yüzyılda Kıpçak Bozkırı, İran ve Doğu Anadolu’ya Seyahat; tüm okurları Venedik’ten başlayarak Deşt-i Kıpçak, İran ve Doğu Anadolu’ya götürecek eşsiz bir belgesel niteliğinde…"

"Her ne kadar bugün resmi olarak Mali’nin sınırları içinde yer alsa da, Timbuktu tek bir ülkeye sığmayacak kadar ünlü ve önemli bir yer. Timbuktu bütün Afrika’nın ve Afrikalıların şehri. Bu kitapta anlattığım yol hikâyesi, fonda Mali gibi kocaman bir ülke olsa da; Büyük Sahra Çölü’nün ıssızlığı ve sonsuzluğu içinde yer alan, asırları ve coğrafyaları dolduran gizem ve cazibesiyle her dönemin seyyahını kendisine çekmiş, görünüşte küçük ama namı iklimler ötesine yayılmış Timbuktu’ya, 2009 yılında yapılmış seyahatin hikâyesidir."

"Fatih Sultan Mehmed, 1453 yılında İstanbul’u fethettiğinde kurmak istediği dünya imparatorluğunun başkentini aynı zamanda bir kültür merkezi haline getirmeyi amaçlıyordu. Çok genç yaşta Doğu ve Batı kültürüne hâkim olan Fatih, bir yandan İslâm bir yandan da eski Yunan ve Roma’nın kültür mirasıyla yakından ilgileniyordu. Her gün Büyük İskender’in hayatını dinleyen, dönemin ulemasının dinî konularda yaptığı sohbetlere katılan, kütüphanesi için İlyada Destanı’nın bir nüshasını hazırlatan, “din ve felsefe münasebetleri” konusundaki önemli iki âliminden birer eser yazmalarını isteyen aynı Fatih’tir. Topkapı Sarayı’nda kurduğu kütüphanede İslâm dininin ve kültürünün en önemli kaynakları yanında Grekçe, Latince, Ermenice, Süryanice, İtalyanca ve İbranice yazılmış yazma eserler de mevcuttu. Prof. Dr. İsmail E. Erünsal, Fatih’in Entelektüel Portresi’nde hiçbir Osmanlı padişahı ile kıyaslanamayacak bu büyük hükümdara, ilgilerini, meraklarını ve kütüphanelerini merkeze alarak yakından bakmayı deniyor."

"Rus seyyahların İstanbul’a olan ilgisinin tarihsel arka planı hem çok eskiye dayanır hem de dini ve ekonomik temeller etrafında şekillenir. Rus kronikleri, Knezleri Oleg’in 907’de İstanbul’u kuşat­tığında kalkanını şehrin surlarına astığını mitolojik bir biçimde an­latır. Bu kalkan, Ruslar için bir emanettir derin ve sembolik anlamlar içerir. Nitekim Puşkin gibi Rus edebiyatının önde gelen şairlerinin edebi eserlerinde Oleg’in kalkanına atıf yapması Rusların gözündeki İstanbul hayalinin ne kadar canlı olduğunu da gösterir. Yine Rus Knezi Vladimir’in Hıristiyanlığı Doğu Roma vasıtasıyla kabul etmesi şehre Ruslar için dini bir misyon yükler. Bu nedenle ortalama her Rus bireyinin bir İstanbul miti ve hayali vardır. Rus seyyahların güncelerinin alt metinlerinde Rusla­rın “kızıl elması” olan Ayasofya’nın ve ona ev sahipliği yapan İstan­bul’un III. Roma egemenliği altında aslına rücu etmesi yatmaktadır. Tüm gaye Rus halkının zihninde bu kutsal hayali canlı tutmaktır. Yazar Vladimir Petroviç Davıdov, General Nikolay Sergeyeviç Vsevolojski, ressam Zaharov, eleştirmen Aleksandr Petroviç Milyukov, din adamı Koptev, Başpiskopos Nikifor Timofeyeviç Kamenskiy, gazeteci yazar Nikolay Nikolaeviç’in İstanbul izlenimleri İstanbul Seyahatnamesi’nde toplandı. 19. yüzyıl Osmanlı İstanbul’unun karmaşık, renkli ve çok sesli sokaklarını Rus gezginlerin rehberliğiyle gezme fırsatına erişeceğiniz bu eserde; Galata ve Pera’nın dar sokaklarında, mesire alanlarında, tekkelerinde, kilise ve camilerinde kendinizi bulacaksınız. Rus entelijansiyasının yedi önemli isminin seyahatnamelerinin, Rusçadan çevrilerek hazırlandığı İstanbul Seyahatnamesi sizlere 19. yüzyıl İstanbul’unun panoramasını sunacak…"

Nebî Muhammed sallallahu aleyhi ve sellemin şahsiyetinden hareketle İslâm'ı tanıtmayı amaçlayan bu kitap dört ciltten oluşmaktadır: Birinci ciltte öncelikle Hz. Peygamberin sîreti anlatılmakta, daha sonra da Tevrat'ta, İncil'de ve öncekilerin kitaplarında Son Peygamber Muhammed sallallahu aleyhi ve sellem'in dünyaya gelişini müjdeleyen ifadelere yer verilmektedir. İkinci cilt "İslâm'da Güzel Ahlâk" başlığını taşımaktadır ve burada Nebî Muhammed sallallahu aleyhi ve sellem'in üstün nitelikleri anlatılmaktadır. Üçüncü cilt "Eziyet ve Sıkıntı Veren Şeyleri Gidermek" başlığını taşımakta olup burada, Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem'in giderilmesi yönünde emir verdiği ve insanların hayatından kaldırılması gereken dört yüzden fazla eziyet ve sıkıntı elealınmaktadır. Kitabın dördüncü cildi ise "Kesin Deliller Işığında Hak Din" başlığını taşımaktadır. Burada öncelikle "Takva Sahiplerinin Önderi Rasûlullah sallallahu aleyhi ve sellem ve Sünnetinin Kur'ân-ı Kerîm'i Anlamadaki Yeri" konusu ele alınmıştır. Bunun ardından "Bilim Adamları Tanıklık Ediyor" ve "Biz Kitap'ta Hiçbir Şeyi Eksik Bırakmadık" başlıklarını taşıyan kısımlarda Kur'ân-ı Kerîm ve Sünnet'in bilimsel açıdan mucizevîliği üzerinde durulmuştur Son kısım ise "İslâm ve Batı" başlığından oluşmaktadır. Burada Batı, "iftira edenler, insaflı olanlar ve Müslüman olanlar" olmak üzere üç ayrı kategoride ele alınıp incelenmektedir. Son olarak da "Allah'a Davetin Nebevi Yöntemi"nin izahına yönelik bir çalışmayla kitap tamamlanmıştır.

Bir tarih kitabını ilk basımından 27 yıl sonra hiç değiştirmeden yeniden yayınlamak kendini beğenmişlik olarak gözükebilir. Ama ben, bu kitapta sunulan ortaçağ okul ve üniversite âlemi kavrayışının esasının yıpranmadığını düşünüyorum. Tam tersine bana, bu denemenin ana bakış açısı 1957’den bu yana sürekli teyit edilmiş ve zenginleşmiş gibi geliyor. Bu bakış açısı ifadesini öncelikle “entelektüel” kelimesinde bulmaktadır; “entelektüel” kelimesinin, dikkati kurumlardan insanlara, fikirlerden toplumsal yapılara, uygulamalara ve zihniyetlere kaydırmak; ortaçağdaki üniversite olgusunu uzun dönem (longue durée) içine yerleştirmek gibi bir yararı vardır. Bu kitabın yayınlanışından bu yana “entelektüel” veya “entelektüeller” hakkındaki incelemelerin çok rağbet görmesi yalnızca bir moda meselesi değildir, olmamalıdır. Jacques Le Goff, 1984

"Ferhad ile Şirin halk hikâyesini yeni bir bakış, duyuşla kaleme alıyor Feridun Andaç. Aşkın, tutkunun, bağlanmanın öyküsünü anlatıyor. İçli, duygulu bir anlatımla dile getirilen bu halk hikâyesinin simgeleşen gerçeğinde çağdan çağa taşınan duygu dilinin Türkçedeki ezgilenişini okuyacaksınız Ferhad ile Şirin’de. Dildeki duyguyu, duygudaki düşünceyi aktaran halk hikâyeciliğinin yeni bir biçimde sunuluşudur aynı zamanda okuyacağınız öykü. *** “İmkânsızlığın öyküsüydü bu benim için. Sevip kavuşamamanın, aşkın aşkınlığının öyküsü… Ferhad, birçok şeyi göze alıp aşkı için imkânsız olanı gerçekleştirmişti. Oysa, ben, o hikâyenin anlatıldığı yörenin çocuğu olarak; Ferhad gibi olsam, Kerem gibi yansam da, o imkânsız olana sırtımı dönüp modern dünyaya kanat açmıştım.”"

"Almanlara esir düşen Türkler, 1529’dan 1683’e uzanan Osmanlı-Alman savaşların görünmeyen yüzüydü aslında. Sultanların ve imparatorların büyük işlerinin arasında adları hiç anılmıyordu. Diline ve dinine alışık olmadıkları sahiplerinin himayesinde bazen büyük çiftliklerin ücretsiz işçisi, bazen azıksız bir çoban ve bazen de görkemli konakların uzun bıyıklı hizmetkârlarıydılar. Esaretten kurtulma ümitlerini uzak ufuklarda belirecek Osmanlı sancaklarına bağlamışlardı.   Ne var ki Osmanlı askerleri, yaydıkları Türk korkusu kadar hızlı değillerdi. Anavatandan o kadar uzaktılar ki özgür olduklarında bile dönüş yoluna çıkmaya cesaretleri kalmıyordu.   Elinizdeki kitap 16. ve 17. yüzyıllarda Almanlara esir düşen Türklerin esaret hayatlarını, yaşam mücadelelerini, din yolunda çektikleri çileleri ve nihayet din değiştirmeye kadar uzanan fırtınalı hayatlarını ele alıyor. Böylece tarihin karanlık sayfalarında kalan “Acı Vatan” hikayesine uzun bir yolculuk yapıyor."