Basit Katalog

"Cumhuriyetin Divası Müzeyyen Senar kitabının bu baskısı farklıdır. Önceki baskılarda Müzeyyen Senar'ın 2004 yılına kadar olan biyografisine, bu defa 2010 yılına kadar olan altı yıl eklenmiştir. Ayrıca, daha önceki baskılarda yer almayan yeni bilgilerin yanında, onunla aynı dönemi paylaşmış birçok sanatçının anlattıklarına yeni baskıda yer verilmiştir. Yine kitapta bugüne kadar hiç yayınlanmamış Müzeyyen Senar fotoğrafları ve onunla ilgili önemli belgeler de vardır. Ayrıca 15 taş plak şarkısını kapsayan bir CD de kitapla birlikte verilmektedir. Bu baskıda yer alan birkaç satırı aktaralım: O müthiş bir sanatçı. Duyarlı, derin duyguları, derin iç havuzları var. O havuzlara sular damlayınca tutamazsınız zaten. Kendiliğinden söylemeye başlar, içinden kopup gelir. - Safa Onal O bir şarkıcı veya yorumcu değil, bu onun yaşam biçimi. Belki de kalıcı yıldızlar, parlamaya gayret etmezler. Zaten o kadar parlaklar ki, kendilerini parlatmak için çaba sarf etmezler. Müzeyyen Senar hiçbir zaman şöhret olduğunun farkına varmadı. Zaten öyle doğmuştu. - Cemil İpekçi Babam beni yedi yaşındayken Müzeyyen Senar'ın Tepebaşı'ndaki programına götürdü. Sahneye çok şık yeşil bir tuvaletle çıkmıştı ama önünde bir şey sürüklenerek taşınıyordu. ""Neden böyle sahneye çıkıyor?"" diye sorduğumda babam ""Çünkü Müzeyyen Hanım bebek bekliyor,"" dedi. Sevgim o kadar büyüktü ki, dakikalar saniyeler gibi akıp geçti. - İnci Çayırlı Tılsımını adının harflerinde taşıyan bir imge...Dudaklarının arasında dökülen tek notayla milyonların yüreğini titreten eşsiz bir ses... Gözlerinin ışığıyla bulunduğu ortamın aurasını değiştiren bir eda... Seslerin ve ezgilerin büyüleyici dünyasına adanmış bir yaşamın öznesi... Sözcüklere sığmaz bir kadın... ihtişamlı bir geleneğin klasiklerinden, günümüzün gönül okşayan fantezilerine uzanan musikimizin doruktaki değerlerini en özgün ve Özenli biçimiyle geniş halk kitlelerine benimseten yüksek icranın eşsiz bir örneği... Müzeyyen Senar! Radi Dikici"

Newt, virüse yenilip giderek deliliğin ötesine geçtiği sırada arkadaşlarının onu çaresizce izleyeceği düşüncesine katlanamamaktadır. Tek bir not bırakarak Kayranlılar gelmeden önce Kayaç'tan ayrılıp virüslülerin arasına gider ve umudunu yitirenlerin kendilerini buldukları son yer olan Deli Sarayı'na varır.

Kaspar adlı tiyatro oyununun hemen girişinde Peter Handke’nin bu oyunun adının Dil İşkencesi (Sprechfolterung) de olabileceğini dillendirmesi, bu oyunun özetini en iyi şekilde veren bir cümledir. Handke’nin Kaspar adlı metni, bilinçli bir şekilde Kaspar adlı karaktere bir dil işkencesi yapmaktadır. Bu işkence, özünde dil yoluyla ve dil yardımıyla birini dile getirmenin işkenceye dönüşmüş halidir. Dili bir konuşma aracı, konuşturma aracı yaparak henüz dile gelmemiş bir kişinin (Kaspar’ın) dile getirilmesi sürecini konu edinir bu oyun. Kaspar, yıllarca dışında kaldığı, öğrenemediği dili ilkin dinler, duyar, onu algılar, kavramaya çalışır, onu heceler, zorlanır, ilkin çarpık cümleler kurar, dil içinde debelenir, dil öğrenme sürecinde çile yani işkence çekerek yine dilin labirentlerinde gezinerek ancak bu dili öğrenir. Dil bilmezlikten bilgeliğe, filozofluğa giden süreç hem bugüne dek çekilmiş Kaspar filmlerinde hem de kaleme alınmış Kaspar oyunlarında aynen aktarılmıştır. Heideggeryan bağlamda dilin varlığın evi olduğu düşünülecek olursa, varlığı dillendirmek, varlığı açımlamak, açıklamak, varlık üzerine bir şeyler hissedip bunu dillendirmek ancak dille mümkündür ve dil yavaş yavaş özümsenir, kavranır, hissedilir, tartılırsa özlü bir hal alır ki Kaspar’ın bilgeliği ve filozofluğu çekilen filmlerin ve sahnelenen oyunların sonlarına doğru bu yöne doğru bir gelişme kaydeder.

Cranford, 19. yüzyıl İngiliz edebiyatının dev yazarı Elizabeth Gaskell’ın İngiliz taşrasına kadınlar arasındaki dostluklar üzerinden bakan başyapıtı. Cranford’da Gaskell, bekâr ve orta yaşlı iki kadının, Miss Deborah ve Miss Matty’nin serüvenleri üzerinden taşra yaşamına dair minimalist portreler sunuyor. Kadınlar arasındaki arkadaşlıklar ve alışkanlıkların dekoru olan Cranford, adab-ı muaşeret ve gelenek üzerine satirik bir anlatı olduğu kadar ironi ve mizah, ölüm ve trajedinin eşzamanlı yürürlükte olduğu bir insanlık sahnesi teşkil ediyor. Elizabeth Gaskell’ın gerek aile yaşamı gerek toplumsal yaşama yönelik keskin gözlem gücünü yansıtan Cranford, Jane Austen’dan sonra 19. yüzyıl İngiliz toplumuna kadınların penceresinden bakmayı sürdüren birinci sınıf bir yazarın elinden çıkma bir başyapıt. “Sevgili Şehrazad’ım, hikâye anlatma yeteneğinin bir gecede tükenmeyeceğine, en azından bin bir gece süreceğine eminim

Bu kitabı okurken, arenada bir gladyatörün omuzlarına binen yükü hissedecek, dövüşlerin gerilimi ve heyecanı içinde kaybolacaksınız. Gladyatörlerin kaderine seyircilerin nasıl karar verdiğini öğrenmeye hazır mısınız? Christian Mann, gladyatör dövüşlerinin büyülü dünyasını, heyecan verici bir anlatımla gözler önüne seriyor. Etrüsklerin kadim ritüellerinden doğan bu ölümcül oyunların, Roma’nın siyasi arenasındaki rolünden, geç antik dönemin sonuna dek geçen sürecini ele alıyor. Gladyatörlerin nerelerden ve nasıl toplandığını, onları ölümüne dövüşe hazırlayan sıkı eğitimlerini, savaşçıların günlük yaşamlarının perde arkasını, kullandıkları silahları ve rütbelerine göre ayrıldıkları sınıfları detaylarıyla anlatıyor. Roma’nın dört bir köşesinde yankılanan arenaların toplumsal ve kültürel önemini, sürükleyici bir dille keşfetmenizi sağlıyor. Bu ölüm kalım savaşlarının ardındaki gerçekleri keşfetmek ister misiniz? Gladyatörlerin hayal kırıklıkları, umutları ve zaferleri hakkında daha fazla bilgi edinmek için bu eşsiz eseri kaçırmayın! Bazıları aldıkları yaralar nedeniyle, bazıları bitkin düştüğü için dövüşe devam edememiş ve bazıları da dövüş sırasında rakiplerince silahsız bırakılmıştı. Bir gladyatör pes ederse hakem dövüşü durdurur ve kazananı kucaklardı. Sonra Roma gladyatör dövüşlerine özgü bir kurala gelirdi sıra: Kaybedenin yaşayıp yaşamayacağına karar vermeye. Seyirciler dövüş sırasında da boş durmuyorlardı. En sevdikleri gladyatörü alkışlamışlar, bağırışlarla ve tezahüratlarla desteklemişlerdi. Ama şimdi, kaybedenin cesurca ve ustalıkla dövüşüp dövüşmediğine ve dolayısıyla hayatının bağışlanmasını hak edip etmediğine karar vermeleri gerekiyordu.

Amerikan yerlilerinin uzun süre dünyanın geri kalanıyla iletişim kurmadan yaşamasının etkileri, mitlerinin gelişiminde de kendini göstermektedir. Kızılderililerin doğa olaylarını, gece ve gündüzün oluşumunu, gökcisimlerini, insanların ortaya çıkışını, dünyanın varoluşunu açıkladıkları mitleri, doğaya yakınlık bakımından diğer tüm kültürlerden ayrılmaktadır. Etnoloji, arkeoloji ve dilbilim uzmanı Daniel G. Brinton, Algonkinler, İrokualar, Aztekler, Mayalar ve Keçuaların mitlerini ele aldığı bu çalışmasında Kızılderili mitolojisinin köklerine inip ortaya çıkış koşullarının izini sürüyor. Kahramanlık Mitleri, kapsamlı açıklamalarla desteklenmiş mitolojik hikâyelerden oluşan zengin bir derleme…

“Yeni Arjantin Anlatısı” akımının temsilcilerinden, gotik ve ürpertici yapıtlarıyla dönemimizin en önemli ve üretken isimlerinden Mariana Enriquez ünlü şarkıcı-şair Nick Cave, Patti Smith gibi müzisyenlerden de etkilenen sıkı bir punk aynı zamanda. Cortázar, Borges ve Silvino Campo gibi Arjantinli yazarların geleneğinden gelen yazar, terör yılları ve kayıplarıyla Arjantin toplumunun sıkıntılarına da duyarlı bir anlatıcı. İlk öykü kitabı Yatakta Sigara İçmenin Zararları’nda yer alan on iki öyküsünde, ölümcül bir estetiği halk söylenceleriyle, pop kültürünü şehir sapkınlıklarıyla kaynaştırıyor. İsyankâr gençler, doyumsuz kadınlar, tanıdık cadılar, sessiz hayaletlerle dolu hikâyeler, gerçekçi büyülü atmosferleriyle okuru alabildiğine sürüklüyor. Açık saçık diliyle, bilinçdışının derinliklerinde dolaşan mizahıyla, taviz vermez cüretiyle, karanlığın kalbine tereddütsüz hücumuyla Enriquez umulmadık ustalıkta, hayranlık uyandıran kara bir yıldız gibi parlıyor. “Mariana Enriquez’in o güzel, ürpertici dünyası, Yatakta Sigara İçmenin Zararları’nda görüldüğü kadarıyla, bütün o rahatsız edici ergenleri, hayaletleri, çürüyen hortlakları, günümüz Arjantin’inin o hüzünlü ve öfkeli evsizleriyle, uzun zamandan beri kurgu alanında yaptığım en heyecan verici keşif.” —KAZUO ISHIGURO “Bu çarpık anlatılara, karanlıktan gelen tutkulu fısıltılara bayıldım. Burada çok ciddi bir güç var.” —DAISY JOHNSON

1917 Rus Devrimi’ni izleyen çalkantılı yıllar yeni bir Sovyet gerçekliğini ortaya koyarken, dâhi zooloji profesörü Persikov da canlı organizmaların üreme hızlarını artıran ve onları devleştiren yeni bir “kızıl” ışın keşfeder. O sıralarda Sovyet cumhuriyetlerindeki bütün tavukları kırıp geçiren bir salgın patlak verince, Persikov’un henüz test edilmemiş buluşu bu soruna bir çare olarak görülür… Zira bilimde ilerleme ve bu sayede düşmanlarla rakipleri geride bırakma, Stalin döneminin yol gösterici ilkesidir… Stalin’in iktidara geldiği 1924 yılında yazılmasına karşın 1928’de geçen bu bilimkurgu, iktidarın ve bilginin kötüye kullanılmasının sonuçlarına işaret eden parlak bir sistem eleştirisidir.

Leyla Kitap Açıklaması Hasibe Çerko betimlemenin şiirsel, ayrıntıların çağrışım, kapalı anlatımın merak gücünü öyküsünde değerlendirir. Düşünce ağırlıklı öykülerde bile bireysel dramlar öne çıkar. İnsanın kişisel dramı toplumsal yapı içinde ele alınır. Hayatı anlamlandırma çabaları, yalnızlık ve acı etrafında dönen duygusal ağırlıklı öyküler akışkanlık, yoğunluk, bütünlük içinde var olurlar. İnsanlar arasındaki iletişimsizlik, kıyıcılık, merhametsizlik iç burkan bir derinlikle işlenir. Duyarlıkları iyice incelmiş bu kahramanlar kaba dünyada kendilerine ait bir yer, yurt bulamazlar. Kırılgan yapılarıyla kaçınılmaz olarak yalnızlığa sürüklenirler. Öyküler dış dünyaya değil, iç dünyalara doğru derinleşir. Bu da kaçınılmaz olarak metinleri bir yüzleşme, içte derinleşme ve imgesel anlatıma götürür. Kitap, sembolik, kapalı, iyiden iyiye yoğunlaşmış duygu parçacıklarına tutunmuş, ritim, şiirsellik ve akışkanlığa yaslı bir öykü anlayışını yansıtır. Zaman zaman bir olayın varlığı değil, dilin güzel kullanımı ve akışkanlık alır götürür okuru. Diğer yandan öykülerdeki felsefi derinliğin, çok katmanlı anlatımın, zihinsel gel-gitlerle oluşması coşkulu bir anlatımı doğurur. Gerçeği çıplak görüntüsüyle, doğal ve tanımlanabilir hâliyle değil metaforik veya simgesel hâliyle anlatır. Anlatma sorununu aşmış, dili akıcı ve duyarlı kullanan bir öykücü kimliği sergileyen Hasibe Çerko bu nitelikli öykü birikimiyle dönüp dönüp okunmayı hak eden oldukça başarılı bir öykü dünyası yaratmıştır. Necip Tosun (Tanıtım Bülteninden)