Sevdalı Kız

Dayanamamış, hemen o gece başlamış içindeki ateşi derilerin üzerinde yazıya dönüştürmeye. İlk deriye, düşüncesini söylememesi için dili kesilen bir insanın ilk aşkını yazmış. İkinci deriye, yaptığı sarayın bir benzerini daha yapmaması için bilekleri kesilen bir mimarın, hünerindeki acıyı yazmış. Üçüncü deriye, sesleri gözleriyle gören bir körün, hayai ve renk dünyasını yazmış. Dördüncü deriye, askına ya da yavrusuna uçarken kanatlan çatman bir serçenin çığfığındaki isyanı yazmış. Geceyi gündüze, gündüzü geceye katmış, yazmış da yazmış. Hiç dışarı çıkmamış. Yazİar yazları, kışlar kışları kovalamış. Bînbirinci gece, son altın suyuyla, son deriye şunu yazmış: "Aşk ve bilgi ateşini, hünerimin örsünde seviştirdim. Duyun ey çocuklar duyun, okuyun Sevdim, birleştim, bilgeleştim".