Yolculuk, yazma ya da okuma eylemi için sıkça kullanılan bir metafor. Bu "yolculuk" göl kıyısında tatlı bir gezinti olarak gerçekleşebilir, ayak izlerimizle
dolu tanıdık bir kentte de, geçmişin soğuk bir dip akıntısı gibi sızdığı "şimdi" de, benlik ile dış dünyanın kaygan sınırında da. Hangi labirente dalarsak
dalalım, eninde sonunda karşımıza "İnsan" çıkar.