İslam Ortak Paydası Ve Mezhep Gerçeği

Siyaset doğası gereği ayrıştırır. Din dili siyasetin ayrıştırıcı dili ile bütünleşince, Müslümanlar İslam ortak paydasından iyice uzaklaşmaya başlamışlardır. Böylece özünde birleştirici olan din, ayrıştırmaya başlamış ve ayrılıkçı duruşlara meşruiyet kazandırır hale gelmiştir. Bu süreçte belki de Müslümanların tarihinde ilk defa, yaşanan olumsuzluklar, doğrudan Şiilik, ya da Sünnilik’le irtibatlandırılmış ve akan kan, Sünnilik ya da Şiilik üzerinden kutsanmış, meşrulaştırılmıştır. İşin en kötü yanı, özeleştiri yapmak yerine dışarıdan suçlu aranarak, sürekli yeni günah keçileri yaratılmakta, İslam egemenlik hırsına ve aç gözlülüğe kurban edilmektedir. İslam dünyasında, mezhep çatışmasının önüne geçebilmek için, mezhep farklılıklarından dolayı hiç kimsenin tekfir edilemeyeceğinin, imanın ve sorumluluğun bireysel olduğunun ve cennete veya cehenneme toplu rezervasyon yapılamayacağının bilinmesi ve İslam Ortak Paydası bilincinin geliştirilmesi gerekmektedir. Hz. Muhammed’in sağlığında herhangi bir mezhep yoktur. Müslüman olmak için herhangi bir mezhebe bağlı olmak gerekmez. Mezhepler beşeri oluşumlardır. İslam, hiçbir kimsenin, hiçbir mezhebin, cemaatin ya da tarikatın tekelinde değildir.