Elveda Demeden Önce

Tokyo’nun arka sokaklarında gizlenen o küçük kafede zaman yine farklı akıyor. Burada oturan herkesin kalbinde yarım kalmış bir cümle, söylenmemiş bir söz var. Her gün yalnızca bir kez ayaklanıp konukları geçmişe götüren sandalyeyi bu yolculuğa çıkmak isteyenler için boş bırakan hayaletse katı bir gerçeğin hatırlatıcısı gibi süzülüyor kafede: Bu sandalyeye yalnızca cesareti olanlar oturabilir. Yola çıkmaktan çok, hiçbir şeyi değiştiremeyeceğini bildiği hâlde gitme cesareti olanlar. Kalbinizde onca özlem, dudaklarınızda hiç dillendirilememiş onca söz, içinizde doldurulması mümkün olmayan boşluklar varken bu gerçeği bilerek geçmişe dönmek hiç de kolay değil ne de olsa…