Konusu:
Bu tez, teknolojik gelişmelerle birlikte çağdaş sanat pratiklerinde (dijital sanat, video sanatı, enstalasyon, yeni medya sanatı vb.) yaşanan dönüşümlerin, müzecilik anlayışı ve küratöryel uygulamalar üzerindeki etkilerini incelemektedir. Çağdaş sanat eserlerinin müzelerde korunması, belgelenmesi ve sergilenmesi sürecinde karşılaşılan zorluklar; sürecin ana aktörleri olan sanatçılar, küratörler ve konservatörler/restoratörler ile yapılan yüz yüze görüşmeler üzerinden analiz edilmiştir. Çalışmanın sonucunda, bu eserlerin toplumla buluşma sürecinin doğru ve etkili bir şekilde yönetilebilmesi, olası sorunların ortadan kaldırılması ve kurumlar/uzmanlar arası işbirliğinin sağlanması amacıyla standart bir "süreç yönetimi" modeli (akış diyagramı) önerilmektedir.