En Son Eklenenler

Kahire'de bir tiyatroda, genç yazar Abbas Yunus'un Düğün Evi adlı oyunu sahnelenmektedir. Abbas'ın aile sırlarını ortaya döktüğü oyun büyük başarı kazanır. Ancak oyunda tartışmalı birçok bölüm vardır: Abbas'ın anlattıklarının ne kadarı gerçek, ne kadarı kurgudur? Abbas gerçekleri yağmalayan yeteneksiz bir yazar mıdır, yoksa hayal gücünü ustaca kullanmayı başarmış mıdır? Mısırlı yazar Necib Mahfuz'un 1981'de yazdığı Düğün Evi, yazarın toplumsal konularla ahlaki ikilemleri ustalıkla ele aldığı ve kişisel hikâyelerin eşsizliğini bir kez daha vurguladığı bir roman. "Nobel Ödüllü yazarın romanı, her bölümü farklı bir karaktere anlattıran Faulknervari mekanizmayı kullanıyor. Dört anlatı da Kahire yaşamının gündelik ayrıntılarıyla bilinç akışı monologların ustalıklı bir karışımı." -Publishers Weekly- (Tanıtım Bülteninden)

Daha ziyade aile anlatılarıyla tanıdığımız Jean-Louis Fournier bu kez otopsi masasına kendisini yatırıyor: Aşkları, eşi, iş yaşamı ve iz bırakmış anıları…  Otopsim konusu, dili ve Fournier’nin olmazsa olmaz mizah anlayışı gereği onun başyapıtlarından biri olmaya aday.    Hey! Buraya bakın! Mösyö Fournier öldü. Ama hissetmeye, hatırlamaya ve anlatmaya devam ediyor. Cesedi otopsi masasında. Hâlâ yakışıklı. Üstelik mizah anlayışından da hiçbir şey kaybetmemiş.

Canı sıkılan, sevimli ve evcil dostumuz Şrek, Rumpelstiltskin ile anlaşarak yeniden insan yiyen dev olmaktan yana aldığı hazzı duymayı talep eder. Ancak kandırılarak Uzaklardaki Krallık’ta bir kaçıklar hapishanesine gibi bir yere gönderilir. Orada Rumpelstiltskin bir kral konumundadır. İnsan yiyen devler avlanmaktadır. Dahası Şrek, Fiona ile hiç tanışmamıştır bile. Şrek, dünyasını yeniden kurmak ve gerçek aşkını geri çağırmak için mücadele etmek zorundadır. Her şeye yeniden başlamak kolay olmayacaktır.

Feminist şair, oyun yazarı, çevirmen ve romancı Elfriede Jelinek, kalabalık korkusu ve sosyal fobisi nedeniyle 2004 yılında Nobel Edebiyat Ödülü'nü almaya bizzat gidememiş ama törende gösterilmesi için kaydedilen videoda, nota sehpasından okuduğu konuşmasında "Lisan bazen kazara bulur yolunu ama yoldan çıkmaz," demişti. Jelinek, Avusturyalı yönetmen Michael Haneke'nin sinemaya da uyarladığı Piyanist'te annesiyle yaşayan, cinselliği bastırılmış piyano öğretmeni Erika Kohut'u anlatıyor. Küçüklüğünde bir müzik dâhisi olduğu düşünülen Erika artık otuzlarının sonunda, hâlâ annesiyle beraber yaşıyor ve Viyana Konservatuarı'nda piyano öğretmenliği yapıyor. Annesiyle aynı yatağı bile paylaşan bu kadın, ona ilgi duyduğunu anladığı öğrencilerinden biriyle başladığı sadomazoşist ilişki sayesinde, içindeki tüm saklı arzuları birden serbest bırakacak. Şiddet, haz ve aşk birbirine karışacak. Elfriede Jelinek'in en bilinen romanı Piyanist, müziği dinlenmeyip susturulan bedene, kadın ile erkeğin toplumsal rollerine dair tabu yıkan, sarsıcı bir başyapıt. "İnsanın kanını donduracak kadar baş döndürücü bir eser." –Walter Abish "Piyanist, bir anne ile kızının, bir sanatçı ile âşığın zekice, sivri dilli, muhteşem bir portresi." –John Hawkes "Jelinek'le ilgili insanı ele geçiren asıl şey, yanlış mutluluk fikirlerinden ibaret bir dünyanın içine böyle isabetli ve keskin biçimde girebilmesi." –Frankfurter Rundschau (Tanıtım Bülteninden)