En Son Eklenenler

Fabrikanın bacasının tüttüğü ilk gün başladılar can almaya. Dişlerine kan değmiş kurt sürüsü gibi denize daldılar. Yaş almış demediler, küçük demediler, yavrulama zamanı demediler. Köstence’nin göğü yağ kokusuyla doldu. İnsanlar öğürerek gezer oldu. Süngüyle vurmak başka ama tüfekle avlanmak dayanılır değildi. O tarraka, o gümbürtü! Dağlara kaçtım kaç defa. Mağaralara girdim. Solucanlarla çıyanlarla geçirdim günlerimi. Ama sabah olup gün doğunca o sesler yine her yanı tutuyordu.   Deli İbram Divanı, öykücülüğümüzün yaşayan büyük ismi Ahmet Büke’nin romanda da ne kadar mahir olduğunu gösteren, uzun yıllar akıllarda kalacak, konuşulacak bir eser. Ege insanının doğayla, tarihle, efsanelerle beslenen hayatı, coğrafyamızın kangren olmuş adaletsizlik, gelir eşitsizliği sorunlarıyla harmanlanıyor, bir ada ve deniz hikâyesi olarak biçimleniyor. İzmir’in de yer yer karakter olarak belirdiği bir dönem romanı olan Deli İbram Divanı, deniz edebiyatımızın klasikleri arasına girmeye aday.

Bir devam filmi olan Ölümcül Deney 3, serinin son derece aktif bir hikayesi olarak nitelendirilebilir. Yaşanılan yerde güvenlik ortadan kalkınca Carlos Olivera ile L.J hayatta kalan bir takım kişileri toplarlar. Claire, K-Mart ve Betty başta olmak üzere diğer yaşayanlarla birleşirler. Yola koyularak zırhlı konvoylar içinde boş çöllerden yol alırlar. Tek istedikleri kendileri gibi virüsün etkisinde kalmamışları bulmaktır. Oysa çölde sadece zombiler vardır. Hayatta kalabilmek için zombilere karşı silahlanmak zorundadırlar.

“Her şeyin iki yüzü vardır, diye okumuştu bir yerde. Dünyanın iki yüzü vardır. İnsanın iki yüzü. Hayatın, ölümün, tanrının ve şeytanın… Karıncaların ve yıldızların, renklerin ve şiirlerin iki yüzü vardır. Dünya dengedir, dünya dengenin eylediğidir. İnsan da dünyanın tekerleğinde dönen bir toz zerresidir. İnsanın da iki yüzü vardır. Bir yüzü cennete, bir yüzü cehenneme bakar. Bir yüzü göğe, bir yüzü toprağa bakar. Bir yüzü iyiye bakar, bir yüzü kötüye… Bir yüzü ateşe, biri suya… Biri denize, diğeri havaya… Bir yüzü kanat çırpar, bir yüzü demir alır. Bir yüzü doğruya bakar insanın. Biri yanlışa. Bir yüzü çiçek açar, diğer yüzüne kış gelir. İnsanın iki yüzü vardır. Biri gerçeğe dönüktür. Biri yalana.” Menekşe Okyay; Erguvan Kırıkları ile hayatın acımasız taraflarını da inceliklerini de nahif bir dille okura sunuyor. İmkânsız aşklar, biten ilişkiler; şiirlerle, dildeki ritimle unuttuğumuz duyguları yeniden canlandırıyor. Okyay’ın öykü dünyası sadece erguvanlardan, şiirlerden ibaret değil; ötekileştirilmiş insanlar, vicdan yakan meseleler ve ölüm/yokluk da onun öykü atmosferinde. Yaşamlarındaki zorluklara tutunmaya çalışan, gücü yettiğince direnen, diyaloglarıyla okuru kalbinden vuran karakterleriyle gerçekleri yüzünüze çarparken, aynı zamanda da umudu sol yakasından eksik etmeyen öyküler. Hem yaşamı hem ölümü aynı çarpıcılıkla anlatan bir kitap. (Tanıtım Bülteninden)

Zamanımızda edebiyatın böylesine ancak ekmek gibi alınteriyle kazanılmış ve tadına varılmış bir kültürle varabiliyor. Mahmut Makal’ın düşüncesi iş ve gerçek kadar kitaplarla da yoğrulmuş. Ama kitaplar, birçok yazarımızda olduğu gibi, gerçeğin önüne perde çekecek yerde, mevcut perdeleri kaldırmaya yaramışlar. İşte akıyla karasıyla, zehiri balıyla, bizim köy: Okuyun bakalım, bizim demeye diliniz varacak mı?