En Son Eklenenler

Orta Asya steplerinde 8 ülke, 36 bin kilometre... Ahmet Yeşiltepe, zengin Türk tarihinin izlerini Orta Asya’da inceliyor, dört bin yıllık tarihin peşinde zaman yolculuğuna çıkıyor.

Film, genç avukat Bryan Stevenson’ı ve onun adalet için tarih yazan savaşını konu ediniyor. Bryan, Harvard’dan mezun olduktan sonra kazançlı işlerden birini seçmek yerine, yerel avukat Eva Ansley’nin desteğiyle, haksız yere mahkum edilenleri savunmak için Alabama’ya gider. Burada 1987 yılında ölüme mahkum edilen bir adamın suçsuzluğunu kanıtlamaya çalışacaklardır. Walter McMillan masumiyetini kanıtlayan delillerin çokluğuna rağmen yine de ölüme mahkum edilir. Takip eden yıllarda Bryan, Walter ve onun gibiler için sisteme karşı savaşırken kendini yasal ve politik olan arsız ırkçılık labirentinde bulur. Bryan Stevenson’ın yazdığı aynı adlı kitaptan uyarlanmıştır.

Herkeste bir umutsuzluk vardı. İç savaşlar dinmek bilmiyor, kardeş kavgaları son bulmuyordu. Her geçen gün bir öncekini aratır kasvetteydi. Mutluluk günleri çok gerilerde kalmıştı. Kavga, savaş, karışıklığın hüküm sürdüğü bir ortamda yetişti Ömer. Bütün olanlara tanıklık etti ve günün birinde imdada yetişti Ömer. Ancak vaziyet çok zordu. Hırsla, ihtirasla, tamahla bağlanmış kalpler çelikten bir duvar gibi karşısına çıktı ve yol almasını engellemek istedi. Ömer hedefini çizmişti. Savaşları sonlandırmalı, kardeşleri barıştırmalıydı. Hele haksızlıkların ezici baskısından inleyenler yok muydu? Onlar Ömer'in yüreğini dağlıyordu. Bir an önce rahata kavuşturmalıydı. Hedefine ulaşmalıydı Ömer. İsterse önüne çıkan ölüm olsun, hiç fark etmezdi. Onunla karşılaşmaya çoktan karar vermişti. Nebevî Nefes, ümmetin yüz yüze geldiği fitne ateşini söndüren ilk müceddid Ömer bin Abdülaziz'in nefes kesen mücadelesinin romanı...

Dün de bugün de cemaat ve tarikatlar, devlete ‘çakalın leşe baktığı haz ve hırsla’ yaklaşıyorlar. Yani üretmeden, çalışmadan, meslek sahibi olmadan, sadece kalabalığına güvenerek ve devleti tehdit ederek devletten yurt, ev, kasaba, köy, yayla, vakıf kopartıp, vakıf gelirleriyle geleni gideni ve müritlerini ağırlayıp mürit çoğaltmak… On yüzyıldan beri değişen hiçbir şey yok! Aynı boş beleş, miskin kitleler, hâlen devletin arazilerinde, bakanlıklarında aynı anlayışla iskân edilmekte, vakıflar verilmekte. Hiçbir iş yapmayan, yapamayan bu kitleler, sırf oy getirsinler diye ev, iş, mesken sahibi yapılmakta. Din ve ahlak adına dini, ahlakı ‘söğüşlüyorlar’, milleti ve hazineyi inek gibi sağıyorlar ve sorarsan hepsini Allah adına yapıyorlar ve sorarsan bu hırsızlık değil ‘nurlanmak’mış. Üç yaşındaki on binlerce şehit çocuğun paralarını yiyen bunlar, yetimlerin rızkını yiyen bunlar, sosyal devletin uzanması gereken aç, yoksul kitlelerin son kuruşunu yiyen bunlar…“Şeyhi olmayanın şeyhi şeytandır” diye minicik çocukları suistimal edip ellerine şeyhin fotoğrafını vererek “Tuvalette bile şeyhin fotoğrafını gözünüzün önüne getireceksiniz” (rabıta) diyen bunlardır. Artık iktidarları var, ekranları var, çoktandır şeyhler bir milyon dolarlık ciplere biniyor, artık şeyhlerin elini öpen müritler bakanlık yapıyor. Bu tarikatlara ‘sivil kurum’ diyen dünyada tek güruh da ‘liberallerdir’. Ülkemizin gerici liberallerinin otuz uzun yıldır yazdıklarına bakınız; işsizliği, tazminatları, sosyal hakları, geçim derdini, sendikal hakları dert edinen “Tek bir yazı” yazmadılar. Neoliberalizm ülkemizde parlak bir çağ yaşadı, otuz uzun yıl ekranlara ve manşetlere kurulup ‘etnik’, ‘mezhep’, ‘kozmik oda’, ‘askerî vesayet’ deyip durdu ve biri FETÖ’yle ikincisi PKK’yla iki büyük iç savaş başlattılar. Oysa siyasetin gerçeği Anayasa’dır, hukuktur, seçimdir, halktır, yurttaşlıktır, yasa önünde eşitliktir!