En Son Eklenenler

Öteki Yayınevi, çağdaş batı dünyasının toplumsal yaşamında köklü dönüşümler yaratan, insana ve topluma bakış açılarını kökünden sarsan Freud'un temel eserlerinin tamamını Türkçe okuruna sunmaktadır. Sadece psikoloji değil, sosyoloji, antropoloji, kriminoloji, tıp, estetik ve eğitim gibi birçok konularda okuru ilgilendiren Öteki Freud Dizisi, profesyoneller için olduğu kadar, amatörler için de eşsiz bir başvuru ve esin kaynağı olacaktır.

İnsan ister. Tanımak, güvenmek, sevmek ister. Büyümek, yaşamak, güçlenmek ister. Bazen sadece ısınmak ister. Bir evin bir odasında, özgür olmak ister. Kapının dışında başka nefesler de olsun ister. Gerçekler arzularıyla örtüşmediğinde gözlerini kapatır belki. Kulaklarına büyük gelen fısıltıları duymamak için başka sesler hayal eder. Omuzlarına ağır gelen yükün altından kurtulmak için başka diyarlar düşler. Belki bir an yorulur ve yapmak için güç bulabileceği tek şey ‘gitmek’ olur. Gitmek, sonsuzluğa… İnsan, var oluşuna son vermeyi tercih edebilir. Bunu anlaşılması en güç kılan şeyse, bir çocuk tarafından tercih edilmesidir. “Mutlaka okunmalı.” Chicago Tribune “Bir insanı iyileştirmenin nasıl da mümkün olduğunu anlamanızı sağlayacak müthiş bir hikâye.” People Magazine “Roman içindeki kahramanların kendilerine özgü hikâyeleri ve zengin kurgusuyla, elinizden bırakamayacağınız bir kitap.” Publishers Weekly “Sıradan insanların karşılaşmayı hiç ummadıkları derecede hüzünlü bir hikâyeyle, affetmenin ve yola devam etmenin iyileştirici gücünü görmemizi sağlayacak inanılmaz bir roman.” Booklist

Öyküleriyle okuru aslında bir düğüne değil hayata davet ediyor Emine Batar. İnsani olan ne varsa ekleyip kardığı harcıyla bütün öyküler, olabilecek her şeyi yeni bir halle, sakince anlatıp, sizi dingin bir sahile bırakıyor.

İki vadiye varana kadar daha bir saatlik yol vardı. Biraz gözümü dinlendireyim diye düşündü ama yazacakları onu rahat bırakmıyordu. Gözlerini kapatır kapatmaz iç dünyamda satırlar kendi kendine yerleşmeye başlıyor ve düzene giriyordu. Babacığım, ben şimdi yolcuyum ve sana geliyorum. Geldiğimde seni sapa sağlam görmek istiyorum. Seni çok yakında göreceğim, ama yanına gelene kadar sabredemiyorum işte. Ben gelmeden bu mektubun sana ulaşacağını düşünüyorum.” Ben böyle değildim, bir türlü yerimde duramıyorum. Önceleri sürekli seni düşündüğüm için böyle olduğumu düşündüm, fakat sonraları bunun tek sebebinin bu olmadığı başka nedenlerinin de olabileceğini düşündüm. Bunun adını bir türlü koyamıyorum. Bir bakımdan oğluna mektup götürdüğü için az da olsa endişeli birini andırırken, diğer açıdan ise içini kaplayan adını tarif edemediği huzurdan dolayı mutlu birine benziyordum. Bununla belki de sana bir şeyler anlatırım gayretindeyim… Hissedebiliyorum. Eşmaka'nın minibüsünde sana doğru gelirken bu yaşa gelmiş bir insan olarak daha yeni yolcu olduğumun farkına varabildim. Oysaki doğduğum ilk günden beri bu dünyanın yolcuymuşum ve zavallı annenin yanına seyahat edeceğim güne kadar da öyle kalacağım. Ben, arabada oturan köylüler, dünya üzerinde yaşayan insanlar ve sen, hepimiz yolcularız babacığım. Ama sen ve senin gibi gençlerin yolculukları uzun sürer İnşallah. Ben ve diğer babaların yolluğu artık bitmek üzere oğlum. Şimdiye kadar bunu neden düşünemediğimi ve kavrayamadığımı bir türlü anlayamıyorum. Bu tarz şeyleri insanın anlayabilmesi için başına bir şey gelmesi gerekiyorsa, benim başım dertlerden hiç kurtulmadı ki!