Yazara Gore Listeleme

21. Yüzyıl'ın sahibi 'X' neslinin tasarımcıları, 'Zaman'ı yeniden kurgulayacak bu neslin motto'su hakkında mutabıktı. 90'lı yılların başında inşaatı tamamlanan 'Neo Bilimler' okulunun girişine asılan tabela, son derece mütevazi çizgilerle bu motto'nun kısacık bir özetiydi. İnternetin icadı telgrafın sürekli geliştirilmesi sonucu değildir. Hakeza elektrik de mumun sürekli geliştirilmesi sonucu bulunmamıştır. Bu yüzden ihtiyacımız olan, bütün klasik bilgi ve deneyimlerimizi yerle bir edecek yıkıcı ve yok edici bir akıl, nefes kesecek bir hamle ve tanımlanamayacak bir sonuç.

Tenekeci daha ilk başta "Niçin yazıyoruz" sorusunu kovalamakla söze başlıyor. Bilinçli olarak bu sorunun peşine düşmüyor, onu dermanının kesildiği noktaya kadar kovalıyor.Yazmaya ilk oturuşundan itibaren niçin yazdığının zaten şuurunda olan bir şairin daha kitabın girişinde bu sorunun peşine düşmeyeceği bellidir. Yazmak, faniliğe karşı bir ölümsüzlük arayışıdır.Ne yazık ki, popüler kültür yazma eyleminin bu ontolojik karakterini günübirlik var olma, şöhret ve piyasaya koşullanma gibi bozmak için elinden geleni yapmaya devam etmektedir. Popüler kültür arz-talep kanunlarına uygun bir şekilde "kolaycılığı", "piyasaya sürülebilirliği" tercih etmekte.İbrahim Tenekeci'nin işte Son Düzlük'te yaptığı en çarpıcı hamleler, bir yazar olarak burada kendini gösteriyor: "Gerçek sanatçı, bu dünyada rahatı kaçmış kişidir. Yükseklik korkusu olan bir kuş gökyüzünde nasıl yaşarsa, o da yeryüzünde öyle yaşar.""Tesellim ise şu: Ben şiir yazmıyor, dünyayı bir kenara yazıyorum." Son Düzlük, modern hayatla didişen bir şairin hesaba katılmamış günlerden oluşan günlükleri gibi. Gezip gördüğü yerlerden, aklına düşen şeylere varıncaya kadar okuyanı meraklandırıp heyecanlandırmaya yetiyor.

Ölmek istiyordum kinimden ama bir yanım hesap sormak istiyor ve teslim etmiyor beni ölüme. Ortamda patlamaya hazır bir bomba taşıyorum sanki. Beynimde dolanan düşünceler hiç de hayra alamet değil.Ayağa kalktım, etrafımdaki çalıları toplayıp Ebru’nun üzerine örttüm ve dönüp yürümeye başladım. Mahmut’un yanına ulaşınca eğilip parmaklarının arasında duran tabancayı aldım. Kafasından sızan kan yerdeki su birikintisine karışmıştı. Çamur, su ve kan. Suyun içine tükürüp doğruldum ve yürümeye devam ettim. İnsanın hayatındaki olabilecek değişimleri ve bunların sonuçlarını yalın bir dille anlatan bu kitap aynı zamanda maddi nesnelerin insanlar üzerindeki etkisini de ele almıştır. Türkiye’deki gelir düzeyinin yetersizliğinden kaynaklanan durumların insan psikolojilerine etkileri ve bu nedenle ortaya çıkan sosyal sorunların ilkel bir yöntem olan silahla çözülmesi anlatılmıştır. (Tanıtım Bülteninden)

Bir ailenin otizmle sıra dışı mücadelesinin anlatıldığı bu kitapta, Leeann Whiffen çocuğunu kaybetmekten korkanların sesi oluyor, onu tekrar kazanmak için mücadele ediyor ve oğlu Clay’in semptomlarını hafifletecek tedavileri keşfediyor. Whiffen ailesinin bu yolda yürürken karşılaştığı zorlukları ve bir çocuğun başına gelebilecek en büyük zorluklardan biriyle nasıl savaştıklarını göreceksiniz.