En Son Eklenenler

“Mektupların muhatabına anlattığı dertleri, şiirlerin ardındaki sırları sevdim. Hangi şairin hangi şiirini, kime iç çekerek yazdığını, yine kime, kimlere gönül düşürdüğünü öğrenmeyi sevdim. Mevhibe Meziyet Beyat’ı (nam-ı diğer Lavinya) okurken, yazan kadar yazdıranın da önemli olduğunu kavradım. Nâzım Hikmet’in kadınlara bakış açısını, sevdiği kadınları okudukça anladım. Ve kıymetli, güçlü bir kadın tarafından yetiştirilmiş olmanın, kadına değer vermenin zeminini oluşturduğunu onda gördüm. Sabahattin Ali’nin delişmen halinin, âşık olduğu kadınlardan ziyade, âşık olmaya tutkun bir ruh taşımasından kaynaklı olduğunu fark ettim. Orhan Veli’ye gelince… Ancak insanları sevme yetisine sahip bir ruhun iyi bir âşık olabileceğini anlatıyordu hem şiirleri hem de Nahit’ine yazdığı mektupları…” Ülkü Burhan, Kalsana Dedi Bana’da gerçekle kurguyu ustaca bir üslupla harmanlıyor: “Şairler âşık oldukları o isimlerle, yaşadığımız yılda, sevdikleri mekânlarda, aynı masada bir akşam geçirseler ne olurdu?” sorusunun peşine düşüyor. 2016 yılının mayıs ayında Mevhibe Hanım, Orhan Veli, Sabahattin Ali ve Nâzım Hikmet gönüllerinin misafirlerini ağırlıyorlar.

Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi (AOF) Hayvan Besleme Dersidir.

İslam dinini metafizik anlatılar düzleminde ve salt inançsal içerikle değerlendirmek gerçeği görmeyi engelleyen büyük bir yanılgıdır. Bu yanılgıdan kurtulup İslam’ın doğuş yıllarındaki toplumsal yapı teşhis edildiğinde Hazreti Muhammed’in mesajının ne denli sınıfsal bir mahiyet taşıdığı apaçık bir biçimde görülecektir. İşte bu nedenle biz İslam’ı toplumsal bir hareket olarak görmekteyiz. İslam’ın toplumsal bir hareket olduğu gerçeğini gören pek çok Müslüman düşünür onu yeni ve çağdaş bir okumaya tabi tutmak durumunda kalmıştır.

Zeynep Zan bir hukukçu. Ama bizi sarmalayan olaylar zincirine sadece hukukçu gözüyle bakmıyor. Çok hızlı gelişen ve günlük yaşamın hengâmesi arasında aynı hızla kaybolup giden kimi trajik, kimi trajikomik olaylar dizisi onun dünyasında kalıcı izler bırakıyor. “Söz uçar, yazı kalır” diyorlar. Zeynep Zan, günlük gazetelerde ya da televizyon haberlerinde kendisine küçücük yer bulup ardından unutulan insanımıza dair bu trajik ya da trajikomik olayları yazıya dökerek hem bizlerle paylaşıyor, hem de toplumsal belleğimizde kalıcı olmasını sağlıyor. Örneğin, yaşamını idame ettirebilme uğruna İstanbul’un kenar mahallelerinde kurulu izbe ‘Kot Taşlama Atölyeleri’nde çalışmak zorunda kaldığı için Silikozis hastalığına yakalanıp yaşamını yitiren işçilerle ilgili gerçekleri biz sadece bir ‘haber’ olarak okur geçeriz. Oysa bizim öylesine okuyup geçtiğimiz bu habere konu olayın ardında tam bir insanlık dramı yatmaktadır. Zeynep Zan bütün o insani duyarlılığıyla, bizi kuşatan ve ne yazık ki çabucak unutmayı yeğlediğimiz bu dramları yeniden ‘fark etmemiz’i istiyor. Onun makalelerinde, borcunu ödeyebilmek için organlarını satmak zorunda kalan inanlarımızın ‘kişisel’ dramlarına, ‘Kürt Sorunu’ gibi toplumsal sorunlarımıza ya da ‘Davos olayı’ türünden siyasal tuhaflıklarımıza rastlamak mümkün. Dolayısıyla, ‘Yaşamdan İzler,’ kitapta toplanmış olan bu makalelerin bizi kendi gerçeklerimizle yüzleşmeye çağırdığını, kişisel ya da toplumsal yaşamımıza daha bir ‘insani hal’ katma ve onu iyileştirmeye çağırdığını söyleyebiliriz. Bu yüzdendir ki, bu makalelerin çağrısına herkesin kulak vermesi gerekir.