Eserlere Göre Listeleme

Can Boğazdan Çıkar, niçin hasta olduğumuzu beslenme alışkanlıklarımız ile açıklıyor.

-Ya sen ne diyorsun?! Yine kan beynime çıktı. ‘Bunlarla benim ne alakam var? Ben mi çalıp çırptım, aksine! Ben herşeyi doğru yaptım diyorum sana! Ben bana ne dedilerse onu yaptım be!’ -Sen çalıp çırptın evet! - NE? Dimdik bakıyoruz karşılıklı: Ben duyduğuma inanamanın hayreti, o ise duyurmak isteme arzusu ile dimdik bakıyor. Gözleri çakmak çakmak, bir ışık çakıyor üzerime. Sonra şok: - Sen çaldın tabii. Lara’nın hayatından çaldın. Lara çok kıymetli kızım yaşam için! Lara’yı bekliyor yaşam. Ama hep Lara’da çaldın sen. Sen Lara’yı yok saydın da bu sözde sana öğretilenleri yapacağım ve mutluluk, para, başarı her neyse işte bir şeylere sahip olacağım diye bir çakma kimlik inşa ettin. ‘En’ olmak için işleyen bir kimlik. Sen kontrol etmeye çalıştın herşeyi deli gibi, şöyle olsun, böyle olsun diye. Sen rekabet ettin ondan, bundan, şundan daha iyi olmak için ve öne geçmek için, sen yaptın her hamleyi öbürü arkada ne halde kaldı bilmek istemeden. Sen nefessiz bıraktın Lara’yı illa şöyle olacaksın, böyle olacaksın diye. Parlatıyor zannederken tüylerini, sen tükettin kendini. Kılıfın güzel göründüğünden kendin de inandın masalına ama için tükendi, kurudun kızım. Leş kargası da geldi sana dadandı tabii. O, ‘Bakın ben ne kadar iyiyim, güzelim, başarılıyım’ kabuğunun altındaki cansızlık onu çekti. Uyan. Şok içindeyim. Ne diyor bu adam? Bugüne kadar hiç duymadığım bir lisan ile hiç duymadığım bir içerik koyuyor önüme. Bütün hiddetimle beraber çöküyorum bir anda. Yeniliyorum. Pes ediyorum. Bilinmez olan ile karşılaştığındaki boşluk kaplıyor her yanımı. Öyle bir boşluk ki, bu bilinmeyen yerde, ne yöne gideceğini, ne söyleyeceğini ne yapacağını bilememen sebebiyle koca bir boşluk. Bir cevap üretebildiğimde bambaşka bir ses çıkıyor benden, çaresiz bir ses: - Bunları yapmayıp ya ne yapacaktım? Bize öğretilenler bunlar değil miydi? -İşte öğretilenler yanlış Lara, insan işlemiyor. Hata veriyor. Hep dünya işlemiyor zannediliyor ama işlemeyen insanlık. İşlemeyerek de bu hale geldi. ‘Ne yapacaktım?’diyorsun. Cevap çok basit: Kendin olacaktın. Lara olacaktın. Bir şey yapmaya çalışmayacaktın. Lara olacaktın.! Lara olmak ne ki? Lara’nın hikayesi, yaşamın beklediği seni keşfetmen, yaşayabilmen ve böylelikle Can Borcu’nu ödeyebilmen için bir davettir. Var mısın?

Pierre Loti, İstanbul'da bir caddeye isminin verilmesine yol açacak kadar Türkler tarafından benimsenen ve bize yakın bir kültür adamı... ''Türk dostu Batılılar kimdir?'' denilince geçmişten günümüze ilk akla gelen isimlerden biri. Osmanlı'nın son dönemine de Milli Mücadele'ye de tanıklık eden Loti, yazdığı romanlarla Doğu'nun eski medeniyetlerini ve Türkleri yüceltmektedir. Batı'nın önyargılarıyla toz duman altında kalmış olan Türklere ve Doğu medeniyetine ilişkin gerçekleri anlatır, hatırlatır. Bu kitabı ise Balkan ve Trablusgarp savaşlarında Türklerin ve Müslümanların uğradığı zulüm ve katliamlara tanıklığın belgesi gibidir. Can Çekişen Türkiye kitabı, okuyanların kendi geçmişine olduğu kadar, bir Türk dostunun duygularına da yakınlaşacağı bir eser.

Hemen hepinizin bir dayısı, amcası, teyzesi ya da halası var, değil mi çocuklar? Belki bir gün siz de onlarla yaşadıklarınızı yazarsınız, kim bilir! Tıpkı romanımızın kahramanı gibi... Muzaffer İzgü'nün samimi dili, Can Dayım romanında da görülüyor.İzgü, küçüklüğümüzde dayımız, teyzemiz, amca ya da halamızla paylaştığımız anılara çok benzer bir hikâye anlatıyor. Murat Sayın'ın resimlediği kitap 7-12 yaş grubuna hitap ediyor ve Milli Eğitim Bakanlığı Talim ve Terbiye Kurulu'nca öğrencilere tavsiye edilmiştir.