En Çok Görüntülenen Kitaplar

Bir balıkçı olan Ali, hayatını küçük oğlu Efe'ye adamıştır. Ali’nin bu hayatta tek tutunduğu dal oğlu Efe olsa da, Efe diğer çocuklardan farklıdır. İletişim sorunu olan Efe, gülüp oynayan, duyduklarına tepki verebilen bir çocuk değildir. Oğluyla bağ kurmaya çalıştıkça daha da yalnız hisseden Ali'nin en büyük isteği ise, oğlunun onu anladığını bilmektir. Babasının, annesinin ve sevdiği kadının anılarının yükünü de içinde taşıyan acılı babanın oğluna duyduğu sevgi, ikisinin de hayatını şekillendirecektir... Bir baba ile oğul hikayesinin anlatıldığı filmin yönetmenliğini Bora Egemen üstleniyor. Kıvanç Tatlıtuğ’un balıkçı Ali’yi canlandırdığı filmde Alihan Türkdemir Efe karakterine hayat veriyor. Filmin oyuncu kadrosunda ayrıca Büşra Develi ve Yücel Erten yer alıyor.

Yeliz (Gupse Özay) erkek kardeşi Ahmet'e (Buğra Gülsoy) fazlasıyla düşkün, onu herkesten kıskanan bir kadındır. Ondan ayrılmak istemediği için kardeşini birlikte yaşamaya zorlamıştır. Ancak bir gün Ahmet, Deniz (Eda Ece) ile tanışır, güzel kadına aşık olan Ahmet kısa süre sonra evlilik teklif eder. İşlerin ciddiye bindiğini farkeden Yeliz ise, Ahmet'in daha önceki sevgililerine yaptığı gibi Deniz'e de hayatı dar etmeye karar verir. Deniz müstakbel görümcesine karşı son derece iyi niyetli davranmaktadır, ancak Yeliz'in kıskançlığı, kardeşini kaptırmama konusundaki inadı komik olaylara yol açacaktır.

Bir hastalığın pençesinde iki ayrı hayatlardan gelen farklı insan. Her ikisi de hastane odasında kanser ile mücadelede. Önemli bir ortak noktaları var. Gerçeği farkındalar ancak hayatta daha yapmadıkları ve yapmayı istedikleri çok şey var. O halde bir liste çıkartmak gerek. Bu iki kafadar oturup hayat boyu yapmak isteyip de yapamadıklarının listesini çıkartarak yola koyulurlar. Böylelikle bu son evrede kendileri ile barışarak mutlu bir son yazacaklardır. Hastaneyi terk ederler ve omuz omuza çıktıkları bu anlam dolu yolculukta gülmenin tadını çıkartırken hoşgörüyü kucaklarlar.

"Yüzyıllık Yalnızlık'ı yazmaya başladığımda, çocukluğumda beni etkilemiş olan her şeyi edebiyat aracılığıyla aktarabileceğim bir yol bulmak istiyordum. Çok kasvetli kocaman bir evde, toprak yiyen bir kız kardeş, geleceği sezen bir büyükanne ve mutlulukla çılgınlık arasında ayrım gözetmeyen, adları bir örnek bir yığın hısım akraba arasında geçen çocukluk günlerimi sanatsal bir dille ardımda bırakmaktı amacım. Yüzyıllık Yalnızlık'ı iki yıldan daha kısa bir sürede yazdım, ama yazı makinemin başına oturmadan önce bu kitap hakkında düşünmek on beş, on altı yılımı aldı. Büyükannem, en acımasız şeyleri, kılını bile kıpırdatmadan, sanki yalnızca gördüğü olağan şeylermiş gibi anlatırdı bana. Anlattığı öyküleri bu kadar değerli kılan şeyin, onun duygusuz tavrı ve imgelerindeki zenginlik olduğunu kavradım. Yüzyıllık Yalnızlık'ı büyükannemin işte bu yöntemini kullanarak yazdım. Bu romanı dikkat ve keyifle okuyan, hiç şaşırmayan sıradan insanlar tanıdım. Şaşırmadılar, çünkü ben onlara hayatlarında yeni olan bir şey anlatmamıştım, kitabımda gerçekliğe dayanmayan tek cümle bulamazsınız." (Tanıtım Bülteninden)