Yazara Gore Listeleme

Tuğrul, şimdiye kadar annesinin ve babasının memleketi olan Çanakkale'yi tanıma fırsatı bulamamıştı. Hep doğup büyüdüğü Brüksel'de geçiriyordu yaz tatillerini. Doğrusu bundan da hiç şikayetçi değildi. Kamp başkanı olmak, çok sevdiği Rose Marie ile her gün birlikte olmak onun için vazgeçilmezdi. Ancak bu kez her şey farklı olacaktı. Memleket duygusunun ve tarih bilincinin ne olduğunu o güne kadar bilmeyen Tuğrul, o yaz yeni arkadaşlar edinerek ve yeni heyecanlar tadarak unutamayacağı bir tatil geçirecekti.

Edebiyat tarihi içerisinde yer alan “tarihî roman”, başka türlü söylersek “Büyük Ulusal Anlatı”, Türk edebiyat tarihi içinde etkili bir tür olarak biçimlenmiştir. Bunun başlıca nedeni, imparatorluğun çöküş/çözülüş sürecinde intelligentsia’nın yaşadığı reaksiyoner ruh halidir. Bu ruh hali “Bosna’nın ilhakı... Trablusgarb, Balkan faciası ve Dünya Savaşı, yenilgi...” ile beslenirken, karşımıza “93’ten beri yoğunlaşan kasvetli atmosferi dayanılmaz bir kâbusa dönüştüren bir süreç” çıkar. Osmanlı kimliğinin zımnî olarak tükenişi, hayatı bir şekilde devam ettirmenin, ona sarılmanın bir yolu olarak Türk kimliğinin öne çıkartılması; dilin, Türkçe’nin entelektüel tartışmaların konusu olarak ele alınması, yaşanılan “kaybı” telafi etmeye yönelik çabalardır. Bu telafi çabaları “millî bir tarih” ihtiyacını zorunlu kılar. Geçmiş, “tarih” olarak icat ve inşa edilirken, o “tarih”in popüler bir anlatı biçiminde tedavüle sokulması da gerekli olur. Edebiyat, hem “Büyük Ulusal Anlatı”nın kurgusunu, biçimini, ahengini geliştirme hem de popüler alıcılarına ulaştığında, işlevini layıkıyla yerine getirebilmek için hamaset edebiyatından bol bol yararlanmış, daha doğrusu, bunun yeterli bir geleneği bulunmadığı için, kendileri büyük ölçüde yaratmışlardır. Murat Belge, Genesis’te edebiyatın bu “vitrini”ni ele alırken, milliyetçi, muhafazakâr, İslâmcı yazarların “Türk tarihî romanı”nı nasıl tefriş ettiklerini inceliyor.

Güç Kartı Stratejisi: Otizm Spektrum Bozukluğu Olan Bireylere Yönelik Öykü Temelli Bir Uygulama

Ortaya çıkan günlükler muhteşem bir aşkın sırlarını aralıyor. Genç bir gazeteci olan İpek, yoğun bakım hastaları üzerine bir yazı dizisi hazırlamak üzere gazetesi tarafından görevlendirildiğinde hayatında eşine benzerine rastlamadığı büyük bir aşk masalının içinde buluyor kendini. Bir aşk ki gurur ve önyargıların kapanına kıstırılmış, bir aşk ki ancak bıçak kemiğe dayandığında kendini işfa etmeye hazırlanıyor. Bir aşk ki ölü gibi yaşamak ve yaşam dolu ölmek arasındaki farkı belirliyor. Duru bir dil kullanımıyla kaleme alınmış Ve Ötesi, size, elinizden kolay kolay bırakamayacağınız ve okuduktan sonra etkisinden kolay kolay kurtulamayacağınız bir okuma şöleni vaadediyor. Ya ölüm... Yaşamın sona erişi miydi, denildiği gibi? Öldüğü anda gerçek dünyaya doğacak olamaz mıydı? Sevgisizliğin, yalancılığın, onursuzluğun, sırta hançer saplamanın zihinlerde fink attığı dünyanın gerçek olduğunu düşünmek delice geldi. "Olamaz" dedi, "burası gerçek olamaz." Derken içindeki fısıltıyı duydu; "Gerçeklik ve yaşam diye bir şey yok." Tüyleri diken diken oldu. Yoksa hepsi boşlukta süzülen ruhunun enerji zihnindeki bir algı mıydı sadece? Her şeyin ötesinde ve birlikte miydiler? Hem de hiç ayrılmamacasına. Her şey algılarının bir oyunu muydu? Öyle olmasını diledi... Bilinenin ötesinde onunla birlikte olmayı diledi...